Bam Teli

ne zaman gözlerini görsem,
bir çoğalıyorum,
bir eksiliyorum....

Aramızda garip, hatta anlaşılmaz bir bağ vardı; bir göz kırpmasıyla diğerimizin ne hissettiğini anlayabiliyorduk. Bir örümceğin kesilmiş iki bacağının, birbirlerinden ayrı olsalar bile ikisinden birinde hayat olduğu sürece hareket edebilmesi gibi bir şeydi bu.

Üç arkadaş şöyle bir bahça bulsak
Çalpıdan hatlayıp, bir üzüm yolsak
Sağbısı dutsa da, bir rezil olsak
O tatlı günlere ermek istiyom.

....

Halam sağ olsa da, sesim duysaydı
Cebime devramel, iğde koysaydı
(Şunda yi) diyerek alma soysaydı
Cevizi de dişle kırmak istiyom.

...

Bir de gitsem tezem beni görseydi
İçi çokelikli dürüm dürseydi
Hele azıcık da sızgıt verseydi
O an pirzolayı yermek istiyom.



Cesurluğum dutsa, şöyle kasılsam
Yaylıların arkasına asılsam
Kımçıyı yiyince yere yassılsam
Yollarda ağlayıp durmak istiyom.


Dayım gilden acık köğtür aldırsam
Emmim gilden armıt kak'ı buldursam
Ceblerime şak leblebi doldursam
Töhmeleyip, uşgur kırmak istiyom.


Ceviz kaval etsem, sakam da toksa
Çızgılı oynarım, eneğim çoksa
Koluma söylerken bir döğüş çıksa
Sumsuk yimek, hem de cırnak istiyom

....

Yüreğini ört ,
İnsanlar soğuk Üşürsün

Ruhum acıyor. Çok yüksekten düştüm, ondan sanırım. Gözden düşmek neyse de gönülden düşmek fena.

Canım sağ olsun derdim çok zamanlarca. Diyemiyorum. Can yakan bir canın sağ olmasından kim ne murad ede?

Canın sağ olsun.

Zemheriye çok yazdım. Sigaraya, Eylül'e, yıldızlara, dolunaya...

Sana çok yazdım. Çok yazmasın der hâlâ annem telefon biraz uzadı mı.. Ben sana çok yazdım, hayat faturayı sana kesti..

Ama üzülme bana da kesti.

Beraber yanmak en güzel teselli. İşin kötüsü, tek teselli. Yeterlidir.

Bu dünya boş. Sensiz daha boş. Daha boş > boş.

Acı da öyle. Büyük.

Sen çok güzelsin. Hâlâ.

Hâlâ eskiyi çağrıştırır.

Eskidik be gülüm.
Gayrı gider olduk belki. Gözümüzde yaş olmaya belki arkada kalmazdı..

Ağladım. Çok.

Ağladığım çok görülmedi. Ama onu bile çöm gören oldu.

Sen üzülme. Ben yazar unuturum.

Da

Niye ağlarım onu sorma.

Edebiyat parçalamak ile parçalanmak arasında bir ilişki var. İkili. Parçalanmaya gör.

Aşk. İkili. Parçalar. İkili parçalar.

Sana söz baharlar gelmeyecek.

Hep üzüleceğim...

Anladım ki: İnsanlar;
Susanı korkak.
Görmezden geleni aptal.
Affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar.
Oysa ki; biz istediğimiz kadar hayatımızdalar.
Göz yumduğumuz kadar dürüstler ve sustuğumuz kadar insanlar!

Şems-i Tebrizi

Ben verdiğim sözleri tuttum. Sıra Sende...

Yorulmadan olgunlaşamıyorsun...

İnsana imtihan olarak özlemek yeter;
Bir şehri,
Bir sesi,
Bir nefesi...

Cahit Zarifoğlu

Niçin söylediğin şeyleri, önce kendin yapmıyorsun...!?

Hiç bir şey yapmadan da yorulabiliyor insan; düşündükleri ağır geliyor mesela...

Ne kadar aynı bir dünyadayız seninle
Aşka..kavgaya..maviye yetmek için'

   pencere önü çay mevsimi değil midir kış?

kime ‘iki defa güveneceğini’ hesapIamaIı insan.