Bam Teli

         Ömür zaman olarak belki kısa, fakat baki bir hayata gebedir. Öyleyse ey dost, şu kısa ömründe baki meyveler verecek ağaçlar dikmeli sin...

Gönlü geniş insanları seviyorum..
Vefakar ve vicdanlı insanları,
Kalbi sevgiyle atanları
Varlığıyla huzur verenleri,
Olduğu gibi davrananları,
Başkası olmayanları seviyorum ...

Sonra bir biri ardına gelir kurulur diline cümleler...
Gün gelir vurulur tek bir kelime ile...
Kekeme bir lisana dönüşür daha sonra tek bir harf...
ve sonunda susar kana kana insan...
Sonra  acımasız bir sayfanın insafında konaklar.
Celladı olup kırılmaya dünden meyillidir kalemi..
satır başlarını kolaçan etmekle yitip giderken ömür.
bir noktanın uzantısında iflah , iflasını görür...
ama sonra yırtılır karanlık...
güpe gündüz bir aydınlık peydahlar hüzün hasret ve umutlar...
kim bilir belki bir şarkı  dolanır diline...
'' de get yalan dünya...''
'' seni nasıl seveyim,
ömrüm çalan dünya ''

Giden mi yitikti yoksa kalan mı?
Giden mi daha çok yaralıydı,geride kalan mı?

  Ah! Bilmedim,bilemedim...Öyle ya;hangi acıyı pay etmedi ki yüreklerimiz...

Şems bana birşey öğretti;
"Dünyada biri üşüyorsa, sen ısınamazsın!.."
Hz.Mevlana

Gülüşü ...O an kar tanesi düşse dudaklarına şiir olurdu.Bunu bir ben bilirim,bir de gökyüzü. 

Kırmamak için giden kırılmış kadın;paramparça olan adamın cümlelerini dinlemekte ... Ah!

Kimseden sana kötülük gelmesini istemiyorsan;
Fena söyleyici, fena öğretici, fena düşünceli olma..
Hz.Mevlana

Koskoca bir yıl daha geçmek üzere ..
Hayat bu; su gibi geçip gidiyor işte...
Kâh gülüyor, kâh ağlıyoruz..
Bazen dağları delecek güce sahip yürekler..
Bazen kuş kanadı kadar narin.
Yorgunluklar, keşkeler, yaşanmak isteyip yaşanamayan düşler...
Ertelenen yaşamlar..
Ya da tadılan güzellikler..

Ne yeniden yaşamak mümkün
Ne de yaşadıklarını silebilmek...

Çok az insan hayal ettiğini yaşar. Çok azı söylediklerini yapar. Yazar, yazdığı kahraman değildir.

Dün mutluluk yağmurunda yıkandım. Bugün kurumaya niyetim yok...

Okşayan elleri ısıranlar, tekmeleyen ayakları öperler.

Bazen duanı yaşarken bulursun.Şükrün sonsuz olur.

En büyük acının kendininkinin olduğunu düşünüyorsun.YANİLİYORSUN.