Vukuatımız büyük...
Maksadını aşan cümleler gelip kuruluyor hep ağzımızın kenarına...
Nerede hayatına son vermeye meyilli harfler var bizim dilimize yapışmış.
Hani demem o ki ; Bıçak kesmiyor Ruh ile irtibatı...
Bildiğin mapus damında volta atıyoruz...
Vukuatımız büyük...
Nemize lazım bilemedim bi yürek taşıyoruz..
Bi yürek ki sormayın gitsin , dolup dolup taşıyoruz..
Yaşıyoruz mu de...
De hadi bi yiyorsa maçan..!
n.h yaşıyoruz...
Bizimkisi zaman öldürme...
Resmen cinayet işliyoruz,
Azar azar kendinden ümit kesen canileriz hepimiz..
Kan sızmıyor ama can çıkmak istiyor illaki..
Vukuatımız büyük...
Kafadan vurgun yemişiz doğarken...
o gün bugündür vurulmayı bir halt sanırız...
Ne kadar çok vurulduk ise nafile, o kadar çok ders alamayanlarız..
diyeceğim o ki; bizden adam olmaz...
Herkes Yaşarken ölür..
Biz Ölüyken Yaşarız...
Bizde yara kutsal, inadına kaşırız...
ve aklımızdan zorumuz varken
Bir Sonumuz yok bizim...
