şimdi aşk; kaçmış bir ilmektir gövdenin örgüsünde,
uykusuz bir gecenin çitlerine takılan...
sökülür durmadan uzayan ipliğiyle,
sarılır mekiğine sabahın
ürkek bir güvercin halinde...
ve sen eksildikçe, o güvercin tamlanır,
kanatlanır böylece köpüren özlemiyle..
uçar gider geçmiş bir günün ardından,
bir tüy kalır geriye senin bittiğin yerde... m.altıok
