Adı Aşk’tı bu yangının.
Yüreğimin en ücra köşesine sürdüğüm.
Uğruna düş büyüttüğüm.
Yolunda ömür çürüttüğüm.
Adı Aşk’tı ve geleceği yoktu..
Gideceği bir yerler varken.
Susacağı yoktu bu sessizliğin
adın duyulduğunda,
Kan revan kervanlar geçerdi bu şehirden
Eski rüzgarlar eserdi sokağımda nefesinin değdiği
Sesinin titrediği mevsimlerde yaktım gecelerimi
Hecelerine böldüm öm-rü-mü
özür dilerim.
Sevmemeliydim Seni...