Geceye dair dilime bir kem söz düştü...
Yandı ta ciğerlerim , yandı içime bir köz düştü...
Bilirim dil düşman kesilir söylesem.
Ya söylemesem de kendimden mi geçsem...
Herkes nihayetinde çöplüğüne dönüyor...
O alev alev gökyüzü bir mum gibi sönüyor...
Dövüyor dizlerini kimi sabahlara kadar...
kimisi dizelere dönüyor semahlara kadar...
Ne varsa gayrı ondan öte yola bakmayacaksın.
Arsız bir dere gibi oraya buraya akmayacaksın.
Yakmayacaksın çıranı mundar mendebur için..
Sonra soramazsın kendine niye neden niçin...
Bizde söz susardı köz vuku bulduğu anda...
Susardı dil göz konuştuğu anda...
Düştü sancağı , gardı düştü merhemin...
Vurma neşteri doktor gömdüler ruhumu benim..
