Bam Teli

Kara/n/lığın kenarında değil
Tam ortalarında güzel bir siluet
Pır pır çarpmakta, hayali hazlar
Bakıyor o da bana bakıyor, evet
Ve bir düş daha, ışığa minnet
Çizgi dışından bakışlar, kuralsız
Çitlerini kırmış durgun nefsim
Gece ya, kara/n/lığın hükmünde
Gitmekte bütün yerleşiklerim...

Nedense hep düştüğünde anlar insan,
Ayağının takılarak düştüğü taşları
Kendisinin döşediğini!...

İnsanları anlamaya çalışmaktan yoruldum. Dinliyorum, gülümsüyorum, susuyorum artık.

ağaç olsam
hüzün dökülüyor yapraklarımdan
yağmura koşsam hüzün boşanıyor üstüme
bıraksam kendimi kaçsam oradan
yok olası hüzün koşuyor ardımdan!

Hayat ne gideni geri getirir

Ne de kaybettiğin zamanı geri çevirir

Ya yaşaman gerekenleri zamanında yaşayacaksın

Ya da yaşamadım diye ağlayacaksın

Temize çekebilir misin hayatı

Silebilir misin alın yazısını

Karalama defteri değil hayat

Sayfalarını yırtıp atamazsın

Yaşadığın her anı yok sayamazsın

Dün asla dediğin gerçeği gün gelir yaşarsın

Sabır damla damla işlediğinde ruhuna

Kelimeleri yutkunur susarsın

Silgisi yoktur hayatın

Sayfalarını yırtıp atamazsın

Alın yazısıdır bu ancak yaşarsın 

Masada Kalan Çay Gibiyiz
Gittikçe Soğuyoruz Hayattan .

Beden abdest almış ne fayda
Beyin cenabet olunca...

Boş bir kafa şeytanın çalışma odasıdır...

Aslında kadın su gibi bulunduğu kaba uyar.
Kadınlardan şikayetçi olan erkek, hatayı kendi kalıbında aramalıdır.

Tükendim, çok yaraları açan
Dağılmıyor içimdeki duman
Sen istersen yanalım o zaman
Gel artık, yok yüreğe dokunan .!

Saati işte şu sıralar
Yalnızlık ağrısı başlar
Gündüz gülüşler satanın.
Hemşire!
Neyse artık ilacı,
Susuz ver ona, çabuk...
Ya da umursama;
Çek git
Samimi beyaz yalanlarına.

Uzun uzadıya anlatma rüzgar, inceden es ;sadece hatırlanmaya değer ne varsa onlar vursun yüreğime.

Bir aşk kaç kelimeye sığar, ya da hangi cümle anlatır yaşadıklarımızı....
Sevgili'den serüvenine....

....

yaprak dalında güzel
dal çiçekte
çiçek umutta
umut baharda güzel...

Umudunuz hic bitmesin gunaydinlar....