Bir Ziya Belirir Sınıfta
Bir sınıfa girer öğretmen,
Elinde kalem, yüreğinde umut.
Bir harf öğretir önce,
Sonra dünyayı okumayı.
Sıralarda oturur yarınlar,
Kimi sessiz, kimi meraklı,
Kiminin gözlerinde bir soru,
Kiminin avuçlarında kocaman bir hayal.
Eğitim yalnız kitap değildir,
Bir çocuğun yüreğine dokunmaktır.
Düşeni kaldırmayı,
Bilgiyi paylaşmayı,
İyiliği çoğaltmayı öğretmektir.
Öğretmen bazen bir pusula,
Bazen karanlıkta yanan mum,
Bazen tek bir cümleyle
Bir ömrün yönünü değiştirendir.
Çünkü her çocuk bir tohumdur,
Toprağı sevgi, suyu bilgidir.
Güneşe çevrilirse yüzü,
Kök salar geleceğin içine.
Bir gün o çocuk büyür,
Doktor olur, mühendis, sanatçı olur,
Ama ne olursa olsun,
İçinde bir öğretmenin sesi kalır:
“Kendine inan,
Öğrenmekten vazgeçme,
Ve öğrendiğin güzellikleri tüm
dünyaya yay.”
İşte eğitim budur;
Bir imtihandan çok daha fazlası,
Bir diplomadan çok daha büyüğü
Bugünün küçüğünden
Yarının insanını yetiştirmektir.
Ve her sabah
Bir okulun kapısı aralandığında,
Sessizce yeniden yazılır
Bir devletin istikbali.
