Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Kıyıdan Uzaklaşmak
Bir tohumun çatlamasıdır ilkin,
Toprağın karanlığında, sessiz ve derin.
Bilmiyorum demenin o taze utancı,
Aslında bilgeliğin en saf ilacı.

Kapatıp eski defterin yorgun kapaklarını,
Rüzgara bırakmak ruhun kanatlarını...
Her yeni kelime, bir ışık süzmesi,
Zihnin paslı zincirlerini tek tek çözmesi.

Çünkü öğrenmek; kıyıdan uzaklaşmaktır,
Kendi içindeki o derin ummana ulaşmaktır.
Bazen yorulur insan, bazen tökezler yolu,
Ama menzili her zaman mucizeyle dolu.

Ne kadar bilirsen, o kadar büyür dünya,
Gerçek uyanıştır bu, en güzel rüya.
Bak, her harf bir kapı, her soru bir anahtar,
Öğrendikçe kalbinde koca bir evren parlar.