Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Kirlisin sen

Kirlisin sen
Hayallerin kirli
Düşlerin kirli
Sözcüklerin kirli
kirlisin
Kirletme dünyamı çek ellerini
Gölgen bile ağır geliyor üstüme
Dokunduğun her şey soluyor sanki
Bir iz bırakıyorsun, silinmeyen
Ama ben artık bakmıyorum arkama
Sesin yankı değil, uğultu artık
Kalbime çarpıp dağılan bir boşluk
Ne varsa senden, yavaşça söküyorum
Bir düğüm gibi, sabırla, acıyla
Kirlisin sen
Ama ben değilim .

Makamın Yükü

İki kişiyi indirdim diye,
Kabartırsın göğsünü her gün;
Sanırsın zaferdir bu hâlin,
Oysa küçülürsün günden güne, dün.

İnsan eksilterek büyünmez,
Güç sandığın şey sadece gölge;
Bir gün iner o yüksek makam,
Geriye kalır adın ve leke.

YILDIZ

Ben bir tek seni sevdim,
Kalabalıkların ortasında bile yalnızken
Adını içimden sessizce çağırdım,
Duymadın… ama ben hep sana geldim.
Ben bir tek seni sevdim,
Geceyi seninle aydınlık sandım,
Bir yıldız kayarken dilek tutmadım
Çünkü dileğim zaten sendin.
Ben bir tek seni sevdim,
Yanlış zamanlarda, doğru hislerle,
Kırıldım, sustum, sakladım içime
Ama vazgeçmeyi hiç öğrenemedim.
Ben bir tek seni sevdim,
Belki eksik, belki fazla,
Ama en gerçek hâlimle,
Kimseye göstermediğim yanımla.
Ve şimdi
İçimde yankılanan tek cümle şu:
Gelsen de, gelmesen de…
Ben bir tek seni sevdim.

BEN ÇOCUKLUĞUMU ÖZLEDİM
Akşam olur, çoban döner köyüne,
Peşinde yorgun köpekler,
Keçiler meleşir köy dışında,
Biz koşar, bağırır, karşılarız neşeyle.
Eşeklere biner, çılgınca koştururduk,
Toz kaldırırdı patika yollar,
Hüseyin Amca’nın bağından
Üzüm çalardık gizlice,
Yakup Dayı'nın bostanına sinsice dalardık.
Oyuncağımız çam kabuğundan,
Tekerini kendimiz yapardık,
Bir öküz arabası olurdu hayalimizde,
Taze çam dallarından düdük çalardı elimizde.
Söğütlerin ince sesini taşırdık rüzgâra,
Yün çorapları sarıp sarmalar, top yapardık,
Çıplak ayakla, yamalı dizlerle,
Yarışlara katılır, hep kestirmeden koşardık.
Yollar toz duman içinde kalırdı,
Odun kamyonlarının izini sürerdik gün boyu,
Kırmızı bir kamyonun ardında
Belki bir hayal, belki bir oyun taşırdık.
Ah... ben çocukluğumu özledim,
Toprağın sıcaklığını,
Annemin sesini uzaktan,
Bir ezanla kararan akşamı özledim.
Çam kokusunu, keçi meleşmesini,
Bir dilim karpuzu, bir avuç leblebiyi,
Ne çok şey sığmış o küçücük kalbimize,
Ne çok şey kalmış geride,
Ben…
Ben çocukluğumu özledim.
Ramazan ÇOBAN

Sevda ve Ecelden | Kitapyurdu [linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]
Elhamdülillah Kitabım yayınlandı

Sevda ve Ecelden | Kitapyurdu [linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]
Elhamdülillah Kitabım yayınlandı

Maşallah.
Tebrik ederim öğretmenim.
Yüreğinize,kaleminize sağlık.

Bir gün ;
Mecalsiz kalınca anlarsın
Koştuğun yer yabancı
Konuştuğun el
Sustuğun sensin..
Öyle ihtişamlı senin olmayan!
Öyle sancı
Öyle derinden acı..

Sevda ve Ecelden | Kitapyurdu [linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]
Elhamdülillah Kitabım yayınlandı

Hayırlı olsun hocam, tebrikler.
Yüreğinize, kaleminize sağlık.

Maşallah.
Tebrik ederim öğretmenim.
Yüreğinize,kaleminize sağlık.

Çok teşekkür ederim sizin şiirlerinizde çok güzel slmlar

Hayırlı olsun hocam, tebrikler.
Yüreğinize, kaleminize sağlık.

Çok teşekkür ederim hocam slmlar

Gülüşü 1 Mayıs güneşi,
Yokluğu derinlerimde ince bir sızı,
Dur durak bilmeyen,

O dupduru güzelliğiyle süsler 1 Mayıs'ları
Geride anlamsız bir şehir,
Hiç bitmeyen bir kara kış,

O kocaman nemli gözleriyle uyanır 1 Mayıs'lara
Hasreti külün altına gizlenen köz misali,
Sönmek nedir bilmeyen. . .

Ah! iyi ki . . .

      OLMAYAN ŞİİR

Yok bu şiir olmadı.
Duygularım anlaşılmadı.
Seni anlatamadı.
Kelimeler susup kaldı.

Belki bir  gün doğru cümle
Bulurum seni anlatan bu ömre.
Ama bugün hala içimde
Eksik kalan bir şiir gibi senle.

YÜZ YILLIK KALABALIK
senin yalnızlığın ne çok yorulur kalabalığa
bir ırmakla aynı dili konuşuyorken
şiirler dolarken bendine değil kendiliğine

kaç kelime aldınsa hayattan vuruldun yanında
kaç yalnızlık siper ettin dolaştı ayaklarına
hayatın sıkıştırılmış yerleri iki dudak arası
bir ömür dedin kelimelerin ayaklanmasına
gönül gözüyle görülmeyen rüyadan uyandın

dünyanın acıyan yanlarına aşk sürdün
yararlarını sakla gelmişse zamanı
ecza niyetine sözcükleri öpüp alnına 
sen hangi kelimenin yumağına
hangi okun kalbine


Yaşamak topladım sana geyikli örtü sofrasında
yüz yıllık yalnızlıkları baş köşesinde ağırla.

bir can var canımızdan da kıymetli. tabi ki de ANNEMİZ.


                ANNEMİZ
 
Daha biz doğmadan başlar çilesi,
Ne gündüzü bellidir ne de gecesi.
Kızgın güneş altında kalsak;
Hiçbir zaman kaybolmaz gölgesi.

Hayatın her döneminde yanımızda,
Nerede olsak o hep aklımızda.
Canımız yansa adı ağzımızda,
Bir bakmışız hemen yanı başımızda.

Bir kuzucuğum demesi yeter bize,
Duyduğumuz anda oluruz pür neşe.
Neşemize neşe katar her an,
Bizimle mutlu olur her zaman.

Bazen olur bize bir arkadaş,
Bir bakmışsın en yakın sırdaş.
Tüm dertlerine ortak olur,
Çözüm bulamazsa mutsuz olur.

Her zaman her yerde bizi gözetler,
Umutla büyümemizi bekler.
Her yaramazlığımızı genelde affeder,
Affedemediği zaman yine sabreder.

Versek ona dünyanın varlığını,
Ödeyemeyiz hiçbir zaman hakkını.
Onsuz bir hayat tatsız, tuzsuz.
Onsuz bir dünya ise susuz.

Ona verilecek en iyi hediyemiz;
Onu çok sevdiğimizi söylememiz.
Duyduğu zaman bu sözümüzü;
Mutluluktan yaşarır kömür gözü.

                               Mayıs 2012

BİZE ÇOK NAZLANAN KADER
isterdin her sabah akarsuyunda yıkasın bizi
dökük kelimelerin arasında izlerin
uzun rüyalara açılan argın hayat
 bazı şarkılar diline dolanıyor senin
bazı kelimeler şiire
dağ dağa kavuşmaz, insan insana yaslanır
ya ben sana nasıl?

istemezsen kış sofranda çoğalır
iyi huylu tomurcukların olsun senin
baş ağrısından yapılma deni dünyanın
inanılır tek yanı sensen
bazı şarkılar eve döndürür
ya ben  yanına senin nasıl?

istemedim hiç kırılmış vezni sesime
uyarlansın yaşamaktan dahası nazlı kader
kaza süsü verilmiş bir aşk
mor çiçekli baharların olsun bir de
ya ben sende nedir?

gökyüzü deyince açılan pencerede yüzün
ruhumun can kenarı değil misin