Bam Teli

Öyle büyümüş ki içimizdeki yalnızlık,
sevilmeyi beklerken beklemeyi sevmişiz…

Vermek hele hele yokken vermek, paylaşmak vallahi tek başına yemekten lezzetlidir.

Güven kelimesini hayatımdan sildim.
Bir tek kelime kaldı; inanmak.
O da yalnızca Allah'a..

Nasıl söylediğiniz, ne söylediğinizin önüne geçerse iletilen sözler değil, davranışlarınızdaki anlam olur.

Bir beddua miktarı susuyorum sadece sana.
Aldığın her nefes diken gibi batsın sol'una..

Neyine güvenirsin bu dünyanın?
Geçmişi tufandır, geleceği kıyamet..

Ağlamak...
Bir iksir mi?
Bir vesile mi?
Bir hilm vasıtası mı?
Bir merhamet belirtisi mi?
Bir sıhhatli kalma aracı mı?
Cennet vadederek ağlamaya büyük değer biçen Mevlamız, ardında ne kadar daha fayda gizlemiş...
Ağlamayı, bir zayıflık belirtisinden çıkarıp,
Hem erdeme, hem şifaya, hem azat olmaya, hem affa nail olmaya nasıl da vesile kılmış...!
E L H A M D Ü L İ L L A H....

Söylenmese de olur..ayrılık doludizgin kapımızda,
Yaşanmasa da olur..yıllar masmavilik ortasında,
Sevmesen de olur...gönül pervane olmuş sana,
Yazmasam da olur..aşk sana tomurcuklanmasa..

Tahammül gerek özlem iyice arsızlaştı.....

Kar ömrün bitişidir.
Kefen gibi sarar doğayı son yolculuğunda.
Oysa sonbahar farklı eşlik eder ağlayana,ayrılana.

Gelmen için sebep mi gerek , Sevgili...!
Çay demledim , gel...!
Çok özledim, gel...!

Gel sarılmak istiyorum....

Duâ et ve bekle;
Bilinmez ki gaybın ressamı
Sırlar perdesinde
Ne yaptı?

Özledin mi beni dedim
sustu....
Derinden bi nefes aldı ve
özlenmez mi dedi.

Ağlamak
“ben”in içinde “sen” i
“sen”in içinde “ben” i yaşamaktır
Anlamaktır ağlamak


İrfan Özcan...

  ...Bir başka seven yok benim sustuğum biçimde .