Bam Teli

Kelimelerin yorgunluğu cümlenin ağlamasından bellidir..

    'bir fısıltı gibi başladı sevgim,
    çığlık oldu, kağıtlarda çiçek açtı sonra..'
                                     'ahmet erhan

..

Kader ayırmaz insanları. İnsanları, insanlar ayırır....

...

'Ben bir şeyi hiç mi hiç az sevemedim !
Hele orta hiç sevemedim.
Hep çok sevdim..
Arkadaşlarımı da severim.
Yeryüzüne biterim.
Eve portakal aldığımda kasayla alırım.
Dayanamayanlar çürür...'

Kusurluyuz, çünkü hep daha fazlasını istiyoruz. Önce önümüze çıkan her şeyi istiyoruz, sonra eskiden sahip olduklarımızı arıyoruz.

Gittin mi büyük gideceksin,
Ayrılık bile gurur duyacak seninle...

yok

Didem Madak – Siz Aşktan Ne Anlarsınız Bayım

“kimi gün öylesine yalnızdım
derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
annem
ki beyaz bir kadındır.
ölüsünü şiirle yıkadım.
bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım
öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.
çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
acının ortasında acısız olmayı,
kalbim ucu kararmış bir tahta kaşık gibiydi bayım.
kendimin ucunu kenar mahallelere taşıdım.
aşk diyorsunuz ya,
işte orda durun bayım
ıslak unutulmuş bir toz bezi gibi kalakaldım
kendimin ucunda
öyle ıslak,
öyle kötü kokan,
yırtık ve perişan.“

Her gidiş yeni bir geliştir aslında.

Sevgi insanın kalbindedir,
gözlerindedir,
davranışlarındadır,
ses tonundadır,
sana verdiği önemde ve değerdedir,
senin için yaptığı fedakarlıklardadır.
Kalbinle dinle, kalbinle gör, kalbini izle...

Bir yastık arıyorum kuş seslerinden
mühim değil sonrası...

İbrahim Tenekeci

Aklım almıyor.
Ama kalbime sığıyor…

Aklım almıyor.
Ama kalbime sığıyor…

    ++++