Bam Teli

Acılara inat yaşamak zamanıdır şimdi
Alabildiğine sevmek zamanıdır
Varsın turuncular konuşsun ağaçlarda
Özlemini çektiğimiz yeşil
isterse küçük bir yalan olsun
Bahçeleri kıskanıp dursun saksılarda
Irmakları aşmak zamanıdır şimdi
Denizleri gülerken görmek zamanıdır.

Adnan Yücel

Yaz yağmuru kış güneşi
Öyle çabuk öyle birden
Geçer yıllar geçer zaman
Umutların üzerinden..

    Özünde her türlü duyguyla donatılmış insanoğluna verilmiş en büyük armagandır: duyguları seçme iradesi.

‘İnsanı rahatsız eden şeyler olaylar değil, onlar hakkındaki düşünceleridir.’ ..  Epiktetos

"Hiç Bir Günah
Allah'ın Rahmetinden
Büyük Değildir."

İnsanın asıl kusursuzluğu, kendi kusurlarını bulabilmesidir...

Bu dünya hep soğuk, rüzgar genelde ters yöne eser.
Limon ağaçları kurur, yada kelebekler dünyayı gördükten sonra intihar eder .
Bahaneler hep hazır güzel günler hep çabuk geçer.

"Okuyan bir çocuk,
Düşünen bir yetişkin olur.."

"Her şey geçici, tutunma." Duygularına, eşyalarına, acıya tutunma, mutluluğa da... Pema Chödrön

mutluluklar seninle olsun...

      Hayatı doğal yaşamalı insanoğlu.
      Sinirliyle sinirli, neşeliyse neşeli,
      ......
      Doğallığı azaltacak ya da sekteye uğratacak durum ise; can yakmama, kalp kırmama adına yapılan değişiklikler olabilir.

Sevgi ve saygı, insan ilişkilerinin temelini oluşturan iki kadim sütundur. Biri kalbin kapılarını açan anahtar, diğeri ise o kapıdan içeri giren misafirin ağırlanma biçimidir. Biri olmadan diğeri eksik, biri olmadan diğeri korunmasız kalır.
​İşte bu iki değerin derinliğini ve aralarındaki kopmaz bağı ele alan bir makale:
​Ruhun İki Kanadı: Sevgi ve Saygı
​İnsanlık tarihi boyunca üzerine en çok konuşulan, uğruna şiirler yazılan ve savaşlar bitiren iki kavram vardır: Sevgi ve Saygı. Genelde bir arada anılsalar da, aslında her biri ruhun farklı bir ihtiyacına hitap eder. Sevgi, bir duyguyken; saygı, bir duruştur. Sevgi bir lütufsa, saygı bir mecburiyettir.
​Sevgi: Varlığın Özündeki Sıcaklık
​Sevgi, insanı hayata bağlayan en güçlü motivasyon kaynağıdır. Bir çocuğun gülümsemesinde, bir dostun bakışında veya bir çiçeğin açışında saklıdır. Sevgi, kabullenmektir. Karşınızdakini olduğu gibi, tüm kusurlarıyla ve eksikleriyle kucaklayabilme becerisidir. Ancak sevgi, doğası gereği sübjektiftir; bazen azalır, bazen çoğalır, bazen de yanıltıcı olabilir. Bu yüzden sevginin kalıcılığı, yanına alacağı yoldaşa bağlıdır.
​Saygı: Sevginin Güvenli Limanı
​Saygı, sevginin üzerine inşa edildiği zemindir. Birine duyduğunuz sevgi fırtınalı bir denize benziyorsa, saygı o denizi çevreleyen sağlam kıyılardır. Saygı; bir başkasının varlığına, sınırlarına, düşüncelerine ve en önemlisi onuruna duyulan derin bir farkındalıktır.
​"Sevginin bittiği yerde saygı devreye girerse, o ilişki hala onurludur. Ancak saygının bittiği yerde sevgi, sadece bir alışkanlıktan ibaret kalır."
​Neden Bir Arada Olmalılar?
​Bir ilişkide sevgi olup saygı yoksa, o sevgi zamanla mülkiyetçiliğe ve baskıya dönüşür. "Seni sevdiğim için bunu yapıyorum" bahanesi, saygısızlığın kılıfı haline gelir. Öte yandan, saygı olup sevgi yoksa, o ilişki mekanik ve soğuk bir protokolden öteye gidemez.
​Sevgi yumuşatır, saygı korur.
​Sevgi yakınlaştırır, saygı mesafe bırakır. (Ve o mesafe, tarafların nefes almasını sağlar.)
​Sevgi heyecandır, saygı ise istikrardır.
​Sonuç
​Gerçekten "anlamlı" bir hayat yaşamak, sadece çok sevilmekle değil, aynı zamanda varlığımızın saygı görmesiyle mümkündür. Sevgi kalbin diliyse, saygı aklın nezaketidir. Bu iki kanadı dengede tutabilenler, insan ilişkilerinin en yüksek mertebesine ulaşırlar. Unutmamak gerekir ki; sevgi büyütür, ancak saygı yaşatır.

Eğer kozasında kelebek olmayı bekleyen bir tırtılın sabrına ve yeni doğmuş bir bebeğin güvenine sahip olabilseydik ve bir sonbahar yaprağı gibi kendimizi rüzgara bırakmayı bilseydik hayatımız çok daha keyifli olabilirdi...

Modern dünyanın hız ve gürültü üzerine kurulu düzeninde, sabır ve sükut (sessizlik/susma), bireyin ruhsal dengesini koruyan iki kadim kale gibidir. Sabır, pasif bir bekleyiş değil, bir "direniş" ve "olgunlaşma" sürecidir; sükut ise sadece konuşmamak değil, zihnin ve kalbin derin bir dinleme haline geçmesidir.

İşte bu iki değerin insan hayatındaki hayati önemine dair derinlikli bir bakış:

1. Sabır: Ruhun Dayanıklılık Testi
Sabır, çoğu zaman sanıldığı gibi boyun eğmek veya çaresizce beklemek değildir. Aksine, bir amaca ulaşırken karşılaşılan zorluklara karşı metanetle dik durma sanatıdır.

Duygusal Zeka ve Sabır: Sabırlı bireyler, anlık tepkiler vermek yerine olayları analiz etme yeteneğine sahiptir. Bu durum, öfke kontrolünü sağlar ve sonradan pişman olunacak kararların önüne geçer.

Olgunlaşma Süreci: Tıpkı bir meyvenin güneş altında bekleyerek tatlanması gibi, insan karakteri de hayatın sınavları karşısında sabırla pişer. Zorluklar, sabır süzgecinden geçtiğinde tecrübeye dönüşür.

Stratejik Bekleyiş: Başarı, çoğu zaman doğru zamanı beklemeyi bilenlerin olur. Sabır, hedefe giden yolda "vaktinden önce çiçek açmaya çalışmamak" demektir.

2. Sükut: Bilgeliğin ve Huzurun Dili
Sükut, dış dünyadaki gürültüyü kesip iç dünyadaki sesleri duyabilme becerisidir. "Söz gümüşse sükut altındır" sözü, sessizliğin barındırdığı derin anlamı en iyi şekilde özetler.

Zihinsel Berraklık: Sürekli konuşan ve dış uyaranlara maruz kalan bir zihin yorulur. Sükut, zihni dinlendirir, odaklanmayı artırır ve kişinin kendisiyle tanışmasına imkan sağlar.

İletişimde Derinlik: Çok konuşmak, her zaman çok şey anlatmak değildir. Sükut eden insan, karşısındakini gerçekten "duyar". Bu, empati yeteneğini geliştirir ve ilişkilerde yüzeyselliği yıkar.

Hatalardan Korunma: Dil, insanın en büyük yarası da olabilir, en güçlü şifası da. Gereksiz konuşmalardan kaçınmak (sükut), kalp kırmayı, gıybeti ve yanlış anlaşılmaları engeller.

3. Sabır ve Sükutun Kesişim Noktası: İçsel Güç
Bu iki kavram birleştiğinde, birey dış dünyadaki kaosun içinde sarsılmaz bir iç huzura kavuşur. Sabır bize "dayanmayı", sükut ise "anlamayı" öğretir.

"Sabır, kurtuluşun anahtarıdır; sükut ise ruhun en güvenli limanıdır."

Günlük Hayatta Bu İki Kavramı Nasıl Uygularız?
Tepki Süresini Uzatmak: Size yöneltilen bir eleştiriye veya yaşanan bir aksiliğe hemen cevap vermeyin. Birkaç saniye sükut edin ve sabırla durumu tartın.

Dinlemeyi Öğrenmek: Bir tartışma sırasında haklı çıkmaya çalışmak yerine, sükut ederek karşı tarafın niyetini anlamaya odaklanın.

Doğanın Ritmine Uyum Sağlamak: Doğada hiçbir şey acele etmez ama her şey vaktinde tamamlanır. Bu ritmi hatırlamak, sabretmeyi kolaylaştırır.

Sabır ve sükut, zayıflık değil, aksine iradenin en yüksek formudur. Kendi sesini duymak ve hayatın getirdiklerini sükunetle karşılamak isteyen her birey için bu iki erdem, vazgeçilmez birer rehberdir. (alıntıdır)

"Kalbinizi yoranlar değil,
Onaranlar dostunuzdur.."