Pazar günlerini iple çekerdik çocukken. Adam olacak bu çocuklar diye minik yürekleri cesaretlendirirdi. Sorduğu sorulara ekrandan ilk önce biz cevap verirdik. Ah ben de orada olsam o oyuncaklardan seçebilsem diye. Dünya turları ayrı güzeldi. Sulandırmadan gerçek güzellikleri sunardı.Bir şubat sabahı uyandığımızda 7'den 77'ye herkesin yüreği sızladı. Seni Unutamadım Barış Amca...