Büyük fırtınalar koptuğunda, toprağa en derin kökleri salmış ağaçlar ayakta kalır fakat insanı büyüten şey sadece fırtınaya karşı durmak değildir. Asıl olgunluk, kendi gölgesinde başkalarının serinlemesine izin verebilmek ve sert rüzgârlara rağmen dalında tatlı meyveler yetiştirebilmektir.
Hayat, yalnızca elimizde tuttuklarımızdan ibaret değildir; dokunduğumuz yüreklerde bıraktığımız iz kadardır. İnsan ne kadar yüksek sesle konuştuğuyla değil, ne kadar derin dinlediğiyle ne kadar kazandığıyla değil, ne kadar cömertçe paylaştığıyla ölçülür. Gökyüzü herkese aynı berraklıkta açıktır ama herkes kendi pencereli kadar görür dünyayı.
Pencereni geniş tut çünkü zihni merakla, kalbi nezaketle, ruhu adaletle beslenen bir insanı hayatın hiçbir zorluğu yıldıramaz. Bir insanın yaşama katabileceği en büyük değer kırmadan durabilmek, incinse de incitmeyi seçmemek ve geçtiği yollarda sadece ayak izi değil, zarafet bırakabilmektir.
