Hayat, insana her istediğini değil; ihtiyacı olanı öğretir.
Bazen bir kapıyı açar, bazen de bütün gücümüzle açmaya çalıştığımız bir kapıyı yüzümüze kapatır. O an anlam veremeyiz. “Neden?” diye sorarız. Oysa zaman geçtikçe anlarız ki bazı kapanan kapılar, bizi kaybetmekten değil, yanlış yerde kalmaktan kurtarmıştır.
Hayatın en büyük öğretmeni zamandır. İnsan büyüdükçe her şeye sahip olmanın değil, huzurla yaşayabilmenin kıymetini anlar. Çok insan tanır ama az insanın gerçekten yanında kaldığını görür. Kalabalıkların içinde yalnızlığı, yalnızlığın içinde ise kendini tanımayı öğrenir.
Bir gün fark edersin ki kırıldığın insanlar seni eksiltmemiş, aksine seni kendine yaklaştırmıştır. Kaybettiklerin, sana sahip olduklarının değerini öğretmiştir. Beklediğin güzel günler belki geç gelmiştir ama geldiğinde neden sabretmen gerektiğini anlamışsındır.
Bu yüzden hayata kızmadan yürümek gerekir.
Her şeye yetişmek zorunda değiliz. Herkese kendimizi anlatmak, herkes tarafından anlaşılmak, herkesi memnun etmek zorunda da değiliz. Bazen sadece iyi bir insan olarak kalmak, vicdanını kaybetmemek ve kalbinin güzelliğini korumak yeterlidir.
Çünkü hayatın sonunda geriye ne kadar kazandığımızdan çok, kaç gönüle dokunduğumuz kalır.
Bir insanın yüzünde bıraktığın tebessüm, zor gününde verdiğin bir destek, karşılık beklemeden yaptığın küçücük bir iyilik… Belki sen unutursun ama bir başkasının hayatında iz bırakır.
Ve belki hayatın en güzel tarafı da budur:
Ne kadar yorulursak yorulalım, içimizde iyiliğe yer kaldığı sürece yeniden başlayabiliriz.
Dün geçti. Yarın henüz gelmedi.
Bize verilen tek gerçek zaman, şimdi.
Öyleyse bugün; biraz daha şükredelim, biraz daha sevelim, biraz daha affedelim. Kırmadan konuşalım, gönül almayı bilelim. Çünkü hayat sandığımızdan çok daha kısa ve insanın geriye dönüp değiştiremediği tek şey, yaşanmış zamandır.
Rabbim bize uzun bir ömürden önce anlamlı bir ömür, çok şeyden önce huzur, kalabalıklardan önce iyi insanlar ve her şeyden önce temiz bir kalp nasip etsin.
Hayat geçip gidiyor…
Geriye yalnızca nasıl yaşadığımız ve insanların kalbinde nasıl bir iz bıraktığımız kalıyor.
