Bugün Hayat Sana Ne Öğretti?

Bir şeye sahip olmak değildi mesele...
Layık olmakmış...."

Zalimlerin yeni oyuncaklarıyla oynama isteği bir grup mazlumu gözden çıkarmak demekmiş

Bir müzisyen yıllarca hapiste kaldı.
Orada bir karıncayla dost oldu.
Minicik bir keman yaptı ona, sabırla öğretti.
Karınca keman çalmayı öğrendi.
Zamanla o karınca, adamın sesi, arkadaşı, umudu oldu.
Cezası bitince dışarı çıktı.
İlk işi, bir lokantaya gidip sıcak bir yemek yemekti.
Masaya oturdu, karıncasını ve minik kemanını da masanın üstüne koydu.
Minik karıncasının marifetlerini birisine göstermek için sabırsızlanıyordu.
Garson geldiğinde karıncasını işaret etti.
“Bakın,size bir şey göstereceğim…”
Karınca tam kemanını çalmak üzereyken,garson utanarak ve aceleyle
karıncayı masadan sürükleyip yere attı.
Zavallı karınca oracıkta ölüverdi.
Garson ekledi:
“Affedersiniz efendim, masanızda karınca olmaması gerekirdi.”

(Alıntı)

Hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: unutmak. eğer unutmak diye bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan, unutmadan hayatını sürdüremez.

Zülfü Livaneli

Bir gün önceki  günün  hüznünü, bir sonraki günün hafifletecegini. Hatta bitirme noktasına getirebileceğini.

Bahane bulanla değil,
Çare bulanla geçer ömür..

Rutinler içindeyiz ...
Rutinler içinde yapay davranıyoruz
Rutunler içinde boğuluyoruz

İnsanların size karşı tavırları kendi iç dünyalarıyla ilgilidir.
Nasıl bakıyorlarsa öyle görmek istedikleri içindir.

İki aramadan,mesajdan  sonra hâla sana dönülmüyorsa vazgeç görüşmekten.
Önemli olsaydın onun için ,beklemez dönerdi..

Karne ,karne olmaktan çıktı....

Ağzı olan konuşuyor kulak  kültürüyle..

Bir akademisyenin dediği gibi;

İnsan bireyin herşeyini,
Herşeyin bir şeyini iyi bilmek zorunda.

Ne diyim...herkes kendini okuyup konuşuyor...

Hayat her gün bir şey öğretiyor  da,herkes alıcı değil..

Ne çok cimrileşti insanoğlu...
Cebindekini  de vermeyi unuttu,yüreğindekini de...