Bugün Hayat Sana Ne Öğretti?

Gerçekten zamane velileri çekilmez olmuş.

Pandoranın kutusu açılmış

Bugün hayat cumartesi 

Insanlık; samimiyetini, içtenliğini kaybetmis..

Bugün tekerlekli sandalyedeki amca, bir devlet dairesinin kapısından geçemiyordu, yardım edeyim dedim, çok kaba bir şekilde bana bağırdı, gerek yok, yardım istemez dedi. İnsanlık ölmüş.

33 yıl aradan sonra ilkokul öğretmenimi buldum, resmini gördüm yıllar sonra sesini duydum. Meslektaş olduğumuzu söyledim gururla.
Bu duygu pahabiçilmez gerçekten 😢

Huçumet işine karışma, delinun işine karışma, Ellağun işine hiç karışma...

Hayat ölçü ve dengeden ibaret.

EY OĞUL  ALTIN DEĞERİNDE SÖZLER KULAĞINA KÜPE OLSUN YAVRUM...
Besmelesiz yemek yeme.
Sırrın var ise sakın kimseye söyleme.
Cünüp iken yemek yeme.
Elbisenin söküğünü üstünde dikme.
İyi adını kötüye çıkaracak davranışlarda bulunma.
Kötüyle arkadaş olma, pişman olursun.
Daima ileri hedefin olsun, geriye takılıp kalma.
Harama tevessül etme.
Kimsenin payına/hakkına göz dikme.
Bir şey koymadığın yere el uzatma.
İki kişi konuşurken dinleme.
Ekmek ve tuz hakkını gözet.
Namahreme bakıp ihanet etme.
Davetsiz bir yere gitme.
Gidersen emin olduğun yere, namuslu kimseye git.
Sır sakla.
Her mecliste duyduğun şeyleri/sözleri aklında tut.
Evden eve söz taşıma.
Kötülemekten, fenalıktan uzak ol.
Ahlaklı ol.
Herkesle iyi geçin.
İnat ve kötü sözlü olma.
Senden büyüklerin önünden gitme.
İhtiyarlara hürmet et.
Daima temiz ol.
Haram ve yasak edilen şeylere yaklaşma.
Beş vakit namaza devam edip iyi hâl ile tanınarak, ilim ve faziletle meşgul ol.
Her zaman geniş kalpli ve hoş meşrep ol.
Beraber olduğun, tanıştığın kişilerden asla bir şey isteme.
Buna riayet etmezsen seni küçük görürler, itibarını kaybedersin.
Rıza lokmasıyla yetin.
Elindeki imkânları israf etme.
Kanaatkâr ol. Çünkü kanaat tükenmez bir hazinedir.

- ŞEYH EDEBALI-

Saçmalıklar sıradanlaştı....

Ne hatır kalmış,ne naz..

Bugün tekerlekli sandalyedeki amca, bir devlet dairesinin kapısından geçemiyordu, yardım edeyim dedim, çok kaba bir şekilde bana bağırdı, gerek yok, yardım istemez dedi. İnsanlık ölmüş.

kesinlikle tepkisi size değil ;tepkisi hayatta engelenmenin verdiği içsel dolmuşluğa

cumartesi pazarın çok çabuk geçtiği daha çığ köfte yapacaktım ha sabah ha öğlen ha pazar derken gelecek haftaya kaldı  (gerçekten)       

Bugün tekerlekli sandalyedeki amca, bir devlet dairesinin kapısından geçemiyordu, yardım edeyim dedim, çok kaba bir şekilde bana bağırdı, gerek yok, yardım istemez dedi. İnsanlık ölmüş.

Aynı tepkiyle ben de karşılaştım.Önce zoruma gitti sonra empati kurunca rahatladım.

Kendimizi karanlıktan çıkarmaya karar verdiğimizde içimizdeki ben duygusuna ulaşırız ve onu tanımaya başlarız. Hayata başkalarının gözüyle bakmaya, onları ve onların çağrıştırdığı, arka arkaya gelen günleri umursamayız.Herşeyi kabul etmiş ve her şeyden vazgeçmiş bir birey olmaktan çıkarız. Boşluğun ve yerin derinliklerinde yaşamak, evi  terk eden ilk giden olmak, kendi denizimizde yüzmek ve bütün bunlar olurken  dünyanın  kendi ekseninde dönüyor olması... Bir evrende acı ile kuşatılmışlık ancak sevgiyle özgürlüğüne kavuşur. Bilinçlenme başladığımız anda insan olmaya doğru yol alırız. Yaşama sevincimizi kaybetmiş gözlerimize eklenen, yeni bir algıya ihtiyaç duyarız. Bu algıyı oluşturacak olan  kendimizden başkası değildir. Belkide o kapıdan kendi başına geçme şansı olmadığı için kızmıştı.