hala köy yolları kapalı
haftasonu gelmeden gözümüz hava durumunda olurdu, acaba hava nasıl olacak diye.
suyumuz donardı sürekli, açmak için denerdik; pürmüz, tuz, buhar hatta antifiriz bile...
köyün tek arabası sabahın köründe gider, öğleden sonra dönerdi. bazen de haberi gelirdi; köyün arabası yolda kaymış, yan yatmış diye ama sıradan bir haberdi bu. donmuş şampuanlar, neredeyse tüm yaprakları donmuş marul, ezilmiş-büzülmüş meyve ve sebzeler, çekmeyen telefonlar....
çatının saçaklarından damlalar düşmeye başlayınca anlardık ki; kış bitti!!!
karlar erir bu kez çamur derdi başlardı.
5-6 yıl yaşadım. Sıkıntılar vardı ama ayrı bir sıcaklığı da vardı oraların. Zorluklar insanları yakınlaştırıyordu.
Şimdi batıdayım, hava sıcak ama insanlar o kadar sıcak değil sanki...
