Genel Sohbet Günlüğü 2017 - 2018

Hiç duydunuz mu bilmem. Şöyle bir deyiş vardır. Öksüz hırsızlığa çıkmış ay ilk akşamdan doğmuş.

ilk kez duyuyorum.
benim felsefem şu..
iyilik yap denize at balık bilmezse halik bilir...

ilk kez duyuyorum.
benim felsefem şu..
iyilik yap denize at balık bilmezse halik bilir...

Sizden bir tane daha var mi hocam.

Sizden bir tane daha var mi hocam.

olsaydı iyiydi )) ama yok ) maalesef tükendi .
ben böyle seviyom kendimi...

bizim orda 2 aile çocuklarının huyu suyu bana benzesin diye adımı koydu çocuklarına ama pek benzetememişler. )

seviyom kendimi napiyim hem de çok seviyom )) bir tek bu konuda mütevazi değilim ))

olsaydı iyiydi )) ama yok ) maalesef tükendi .
ben böyle seviyom kendimi...

bizim orda 2 aile çocuklarının huyu suyu bana benzesin diye adımı koydu çocuklarına ama pek benzetememişler. )

seviyom kendimi napiyim hem de çok seviyom )) bir tek bu konuda mütevazi değilim ))

Tüh ya. Bir tanecik daha olsayfi iyiydi. Ne yapacağız şimdi peki.

Tüh ya. Bir tanecik daha olsayfi iyiydi. Ne yapacağız şimdi peki.

Rabbim gönlünüze göre versin öğretmenim.
Rabbim her daim iyi insanlarla karşılaştırsın.

Arkadaşlar gününüz aydın olsun.

Rabbim gönlünüze göre versin öğretmenim.
Rabbim her daim iyi insanlarla karşılaştırsın.

Teşekkürler hocam. Sizin gibi dostların olması da yeter bize.

        [linkler sadece üyelerimize görünmektedir.] ogretmenim, karşılık beklemeden yaptığınız iyilik ve güzelliklerin mükâfatını umarım Sonsuzluğun Sahibinden alırsınız inşallah.
      Ağlanacak haller ama başınıza gelen talihsiz olaylara gulmeden gecemedim. Bu tebessüme sebep olduğunuz için​Allah razı olsun sizden.
      He bu arada kendinize iyi bakın sizin gibilerden az var hayatta.😂

 
Bir gün annem yoğun bir iş günü sonrasında yemek hazırladı. Babamın önüne bir kavanoz reçel ve aşırı yanmış bir tost ekmeği koydu. Ben, babamın yanmış ekmeği fark edip fark etmediğine bakıyordum. Ancak o sadece yedi ve bana günümün nasıl geçtiğini sordu. Kendi cevabımı hatırlamıyorum, ama o anda annem yanmış ekmek için özür diledi. Babamın cevabını asla unutmayacağım: “Tatlım, ben yanmış tost ekmeğine bayılırım!”
Daha sonra, yatağıma gittiğimde babama gerçekten de yanmış ekmeği sevip sevmediğini sordum. Bana sarıldı ve fısıldadı: “Annen uzun ve zor bir gün geçirmişti ve gerçekten çok yorgundu. Yanmış bir tost ekmeği kimseyi üzemez ancak, sözlerimiz üzer.”

- Alıntıdır

Mutlu pazarlar hane

Abant Göl u kenari semaverde cay isteyenler buyursun...

Merhaba arkadaşlar,
Hava güzel, ama kurak gidiyor...
   Yağdır Mevlammm.....

Yeri burası değil ama buradan sorayım, 23 nisan için kıyafeti nereden alıyorsunuz? Bildiğiniz uygun bir site var mı?

Kendimden özür diliyorum..Yaşadığım süre
boyunca hep merhametimin arkasından
yürüdüm, beklentilerimi arkada bıraktım.
Kimseden bir şey beklemedim, doğrusu bu
sanıyordum çünkü. Yaşadıklarımı
yaşayamadıklarımı içimde sakladım, sustum
bastırdım olsun dedim insanlık bende kalsın.
Ben en iyisini yaşatayım ki istemeye yüzüm
olsun dedim. Verdim, hep verdiim karşılığını alıp
alamadığıma bakmadan, aslında güçlü olmak
değildi istediğim, ama olmak zorundaydım ve
bırakıldım. Kendimi hep erteledim. Kimsenin beni
anlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri
bana verilmiş bir görev olarak gördüm. Herkesi mutlu etmek zorundayım sandım. Benimde mutlu olmam gerektiğini unutmuşum meğer..
Görevim neyse en iyisini yapmalıydım ki
vicdanım rahat etmeliydi. Birilerinin de bana karşı
görevleri olduğunu hiçe saymışım oysa... Ne yazık ki; Bana verilen rolleri en iyi şekilde oynarken onların
rollerini iyi oynayıp oynamadığına hiç bakmadım. Karşımdakilerin eksiklerini tamamlamaya çalışırken, onların
hatalarını görmeye vaktim kalmamış sanki. Beni üzmelerine bakmadan, karşılığında ne aldığıma ne
hissettiğime aldırış etmeden hep verdim.. Kendimi nasılda unutmuşum.. unutturmuşlar aslında. Paramparça
olmuş kalbime, cayır cayır yanan içime doğruları söylemeye çalışan beynime, mutsuz yüzüme hep sus
dedim. Sen sus... Kendime haksızlık ettim, kimseye etmediğim kadar. Herkesi dinledim kendimi
dinlemediğim kadar. Kimse benim yüzümden mutsuz olmasın diye, hiç bir şeyin sebebi ben olmayayım diye mutluluk oyunlarımı oynadım.. Yetmedi yeni oyunlar buldum. Ama bir gün bir bakmışım ki paramparça
olmuşum. Tutunacak tek duygu bırakmamışım kendime. kendimi teselli edecek tek şey yokmuş hayatımda.
Allak bullak olmuşum.. Kendimi aramaya çıktığımda yorgun, yılgın, bitkin bir köşede saklanıp ağlayan bir kız(erkek)
çocuğu olarak buldum. Ve ona elimi uzattım diyebildiğim tek şey GEÇTİ, bir daha seni kimse üzemeyecek.
Şimdi senden özür diliyorum. Seni bu kadar hiçe saydığım için, insanların seni bu kadar üzmelerine müsade
ettiğim için, seni hiç bir zaman dinlemediğim için, üzerine bu kadar sorumluluk yüklediğim için, hakkın olan
bütün duyguları sana yaşatmadığım için... Şimdi tekrar söylüyorum. İnsanlığından, kalbinden, duygularından,
çocukluğundan, hislerinden çok özür diliyorum... Galiba ben almadan vermenin Allah'a mahsus olduğunu
unutmuşum...

sesli dinleme linki:
[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]