Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki!
Öğlen kızkardeşime gittim.Evinin olduğu caddede park sorunu var.Aracımı genelde herkesin yaptığı gibi bir aracın önüne park edip tlf numaramın yazdığı kağıdı direksiyonun olduğu taraf cama okunur şekilde koydum.
Yukarı çıkınca bebek uyudu.Telefonu sessize aldım.Hep elimin altındaydı.3 saat kadar sonra giderken 1 saat kadar önce gelen cevapsız aramayı gördüm.Nasıl utandım,üzüldüm anlatamam.Ben olsam çok kızardım çünkü.Aşağıdaki mesajı atarken çok düşündüm.Tanımadığım bir insan benim yüzümden sıkıntı çekmiş.Ama ya mesajıma beklenmedik farklı tepkiler gelirse.
Neyse ki gelen cevap içimi rahatlattı.
Olay çok basit.Özür dilemeye korkar olduk.
