Halbuki Hiç Strese Gerek Yoktu

Emekli oluncaya kadar 1.sinif, okuma yazma ogretimi, murekkep, yazici, her aksam odev hazirlayip, velilerle surekli irtibat halinde olacagimi dusunuyordum.Halbuki...
Bransi degistirdim.Artik yazici yok, odev hazirlamak yok, veli yok.10 dakika tenefus, 35 dakika ders ve 21 saat dersim var:)

hangi branş

Bilişim

Yaşamak değil
Bizi bu telaş öldürecek ...
Maalesef

Aztekler her gün bir insan kurban etmezseler güneşin bir daha hiç doğmayacağını düşünüyorlarmış . Ve güneş doğunca bunun insan kurban etmelerinden dolayı olduğuna inanıyorlarmış. Konu başlığını anlatan güzel bir durum

İki Yolcu ve Ağır Çanta
Bir adam, uzun bir yolculuğa çıkmıştı. Yanına büyük bir çanta almıştı. Çantanın içinde kıyafetleri, yiyecekleri ve yıllardır biriktirdiği çeşitli eşyalar vardı.
Yol boyunca çantayı sırtında taşıdı. Yoruldu, terledi, sık sık durup:
“Daha ne kadar gideceğim?” diye düşündü.
Bir süre sonra yaşlı bir yolcuyla karşılaştı.
Yaşlı adam ona:
— Çantan çok ağır, neden birazını bırakmıyorsun? diye sordu.
Adam:
— Olmaz, bunların hepsine ihtiyacım var. Hem daha gideceğim çok yol var, dedi.
Yaşlı adam gülümsedi:
— Peki, şu anda bulunduğun yerde gerçekten ihtiyacın olan nedir? Adam düşündü. Su vardı. Yiyeceği vardı. Üstündeki kıyafetleri vardı. Gideceği yere ulaşması için gerekli birkaç eşyası vardı. Geri kalanların çoğu aslında “belki lazım olur” diye taşıdığı şeylerdi. Adam çantayı açtı. Gereksiz olanları bir kenara bıraktı. Çanta hafifledi.
Yürümeye devam ettiğinde şaşırdı. Yol aynı yoldu. Mesafe aynıydı. Hava bile aynıydı. Ama kendisi değişmişti.
Yaşlı adama dönüp:
— Ben bunca yolu boş yere kendimi yorarak yürümüşüm, dedi. Yaşlı adam şu cevabı verdi:
“İnsan bazen hayatın ağırlığından değil, yanında taşıdığı gereksiz şeylerden yorulur.”