İz Bırakan Satırlar

“Ayakkabılarını ters giymiş bile olsa bir insanın kilometrelerce yürüyemeyeceğini kim söylerdi ki?

Ayakta oluşan yaralar ve şişler de bir şeylerin öğrenilmesine değerdi.”


Bir Çift Yürek, Marlo Morgan

Bazı hikâyeler sadece onu anlatabilecek olanların başından geçer."

Piruze, Sinan Akyüz

Her insan bir bilmecedir, bulmacadır. Tam çözüp bitirdin sanırsın, bir kaç harf yanlış çıkar. Yeniden ve baştan başla bakalım. Soldan sağa, yukarıdan aşağıya; onu karala, bunu düzelt. İyice karışır her şey. Çoğunlukla bulmacayı bırakmak zorunda kalırız. Görüntüsü bile rahatsız eder bizi.
   Yüksek Kader, İbrahim Tenekeci

Göreceksiniz ya, ben dünyadan ziyade kafamın içinde yaşayan bir insanım.

Kürk Mantolu Madonna, Sabahattin Ali

Ama insan sadece kaştan, gözden, gövdeden mi ibaret? Ayna dediğin, taşı, toprağı, evi, sokağın da gösteriyor. Mühim olan bu vücudun içini görebilmek. Kalbin aynasında ne var, ona ulaşabilmek.

Mavi Kuş - Mustafa Kutlu

- Bu ülkeyi bu kadar çok sevmeme karşın, bazen çekip gitmeyi düşünüyorum.

- Nereye?

- Unutmanın kolay olacağı bir yere...

Bin Muhteşem Güneş 
Khaled Hosseini

“Diyor ya Aşık Veysel, ‘iki kapılı bir han’ diye ? Ondan cereyan yapıyor bu hayat!”

Hakan Günday – Daha

" Sonuçları düşünürsen özgür olamazsın. Özgürlük, tarihi ve ahlakı unutmaktır."

Kırmızı Saçlı Kadın, Orhan Pamuk

Kıskanmayı bile unutmak. Onu mutlu eden herkesi ve her şeyi sevmek. O noktada sahiplenmek biter, saf aşk kalır.

Kardeşimin Hikayesi, Zülfü Livaneli

“Aşkın akılla bir alakası yoktu. Sevdiği kadının doğru veya hatalı yargılarda bulunması önemsizdi. Aşk bunlardan üstündü…”

Martin Eden, Jack London

Bir güneş olun ve herkes sizi görsün...

Suç ve Ceza
Dostoyevski

Yatıp uyusak biraz. Derin, uzun bir uykuya dalsak şöyle; içimize çökmüş kiri pası yutup yıkayan, güzel düşlerle kaplı bir uykuya. Ya uyanınca?.. Uyanınca mı ? Gene uyusak...

Vedat Türkali / Mavi Karanlık

"Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?"

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, Stefan Zweig

sonra kırık aynada görüyorum kırılmış
kalbimi ve herkesin kendi gölgesini giyindiği
bir mevsim oluyor güz.


Şubatta Saklambaç, Zafer Ekin Karabay

İnsan gelgeç gönüllü, bir dalda durmayan bir yaratıktır.. Belkide satranç oyuncuları gibi amaca ulaşmayı değil, amaca giden yolu sever..

YERALTINDAN NOTLAR - Dostoyevski.