Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Yormuştu insanı
Bi trajedi rüzgarı nazarında
Sözün olmadığı yerde
Yürek dilsizliğinde
Tozlu bi iç çöküşü

Yüreği üşüyen bir insanın
Kavurucu çölde seraba yakalanmış ve  yaşamsal dengeyi yitirmek üzere olan bir insandan farkı nedir 
üşümek ve kavrulmak ...

(Bugün dağınığım kendimi arıyorum )

Gerçek sevdalar tarihe karışmış
Kimse kimseyi sevmiyor anne..
Doğru  yananlar sonsuza uçmuş
Kimse kendini yermiyor anne.
Çoban olsan güdemezsin
Sıla olsa gidemezsin
Yar benimdir diyemezsin
Kimse keyfini vermiyor anne.
Köle olsan zincir vururlar
Yaban olsan hemen korurlar
Pınar olsa  akmaz, kururlar
Nankörlük  yüreğimi yakıyor anne.
Çaydan geçtim sel  ile
Yardan uçtum yel ile
Yanıp  saçtım kül ile
Herkes  ahdinde durmuyor anne.
Yol olaydım vefalı yolcuya
Konaktım  cömert hancıya
Büyük mahkemede büyük davacıya
İsmimi vermişler  silmiyor anne..
          (çilekeş kardeşime itfaen)

SUDE NAZ

Baktığım yerde değil mevsim
Bir kuşun kanadında mı
Şu dağın ardında mı?

Baktığım yerde değil mevsim
Yıldızlara giden yolda mı
Bir çocuğun gözyaşında mı?

Baktığım yerde değil mevsim
Gittiğin yerde mi
Gelmediğin yerde mi?

Baktığım yerde değil mevsim
İşe diye giden annenin
İşe alınmadığında boğazına takılan yumrukta mı?

Baktığım yerde değil mevsim
Acı bakan çocukların
Ağlayan kedilerin, köpeklerin
‘Benim hiç arkadaşım yok öğretmenim’
Niye yok Sude Naz?
‘Bilmem, okumam yavaş diye herhalde!’
Okuman yavaş değil çocuk
Gözlerin oysa ne güzel
Dünya sen gül diye var Sude Naz!
Okuman yavaş olur mu hiç!...
Okuman yavaş değil ulan
Okuman yavaş değil!....

Adanmışlıkla başlıyor
Ardından zincirleme dürtüsü
Sonu mu?
Göç başlıyor
Kutsanmış/kuşatılmış topraklardan
Ömür limanında
Ertelenmiş baharların yürek mahkumluğuna

şiir yağıyordu gökyüzünden...
daha da tutuşuyordu
dalga dalga dizeler...
bilemedi;
gözler mi denizdi?..
deniz mi gözler?..

Kış bu gelirken sessizdir
Ya giderken ?
Ölü toprağı serpmiş gibi
İs kokulu sokaklar değişse de
Umut ve korkuyu birlikte yaşarlar;
Sırtına duvar,
Kaşığına  aş bulamayanlar.
Kapılar kilitlenir erkenden
Soba başı kapılmışsa,
Mum ışığının gölgesinde
Oynar coşar
İçindeki çocuklar.
Çaresizlikte çare var .
Konu komşuyla
Tatlanır tüm sofralar.
Adı kış
Tadı bakış kokan mevsimde
Uçamamış
Gidememiş hayal ülkesine
Kanadı kırık yavrular..
Serçe mahcubiyetinde
Dona,buza rağmen
Bir tatlı  iz bırakır
Bembeyaz kar..
Yolun ucunda
Yeniden doğduğun
BAHAR..

gelmesem...
düşlerinde özler misin beni,
benim özlediğim kadar?

bilsen...
tamir edebilir misin,
kalbimde açtığın yara izlerini?

sussam...
bilebilir misin,
dudaklarımda açan  senleri?

sevdam ol istedim sadece
sevdanın adını  senden öğrendim
gönlüme düştüğün gece...

şimdi ise...
"acaba"larım ile kaldım
ne
ben, senden gidebildim,
ne de
tamiri zor olan kalbimden silebildim.

düşlerim yok oldu
uykusuz geçen gecelerimde,
başkasının kalbine verdim
seni,
kendi ellerimle belkide...

Enine boyuna
İyi düşün/taşın
“En “ olayım derken
Enden daralır
Boydan kısalırsın
Masumiyet  köprüsünden geçmek için”akil şart” degil !

dilsizdi/sağırdı zaman...
elsizdi/ ayaksızdı...
dünsüzdü/ yarınsızdı...
öncesizdi/ sonrasızdı...
"an"a sızdı/ bağla(n)dı...
zaman; bazdı...
saçlarımdan kanatları...

bir dağ başı yalnızlığı mevcudiyetindeyiz
kalabalıklar içerisinde öylesine
bir selama gönül verdim
vefasızlıklar içinde
ben ona dedim
seneler kıyılarımıza vuracak
artık unutmak kokuyor tüm vahaları aşkın
sen bana yeniden çiçeklen en inceden
tüy çeker gibi uykular geceden
gurbet sen de gelme ardım sıra
dağlandık yokluklara başı pare pare
 dünya
dile basit kalbe sabit sanal bir rüya
hüznüme adres oyalamadım seni
gözlerine şiir yazamadımsa
acıya bulanmış susmalar toplamı
hayat sabahların arka bahçesinde
yağmurun elleri dokunur yalnızlar korosuna
denize hasret şehirler gibiyim yok yoksul
aklım sende kalmış kör öksüz
yazdıklarım sığmadı mevsime
hanidir şehirler dolusu kalplerde hengame
var mıydı ödünç kelimelerin acıyı sarmala
gittikçe derinleşen bir mevzuya ayarlı saatler durma aklını bırak yarı yolda
hüzünlü bir şarkıya eşlik ediyor hayat..

Ne zaman bir rüzgar esse
Bir gül  soluverir
Hayat aklına düşse
Ölüm koyverir..
Ayna yalan söylemez
Gitmeye meyilli her can
Yaşamayan bilemez
Olmuyorsa heyecan..
El değmeyen güle yel değmesin
Mazlum zalime  boyum eğmesin
Bir doğru var şu hayatta
O da  açan güller ölmesin.

saçları darmadağın bir çam ağacının,
dallarının ardından görünüyor
bir yudum deniz...
deniz küsmüş tuzuna
- tatlı su olmakmış dileği-
tuz da küsmüş deniz kızına
- yarasına basılmakmış ereği-

saçları darmadağın bir çam ağacının,
dallarının ardından görünüyor
bir yudum gökyüzü...
gökyüzü küsmüş buluta
- masmavi kalmakmış dileği-
bulut da küsmüş yağmura
- gözyaşlarını içine akıtmakmış ereği-

bir yudum deniz...
bir yudum gökyüzü...
saçları darmadağın bir çam ağacı...
salkımsaçak bulutlar...
ve yine deniz...
ve yine gökyüzü...
gökyüzü gibi deniz...
deniz gibi gökyüzü...

Hangi dağın yamacıdır
Ayrılığa perde?
Anneler bir yerde
Evlat  nerede?
İçine çizdiğin ;
Hangi dünyanın yolu?..
Nice sıla var ki
İçi gurbet dolu....
Nice gurbet var  ki
İçi sıla dolu..
Bağlı eli kolu..

Hangi dağın yamacıdır
Ayrılığa perde?
Anneler bir yerde
Evlat  nerede?
İçine çizdiğin hangi dünyanın yolu
Nice sıla var ki
İçi gurbet dolu..

Yüreğine sağlık canım arkadaşım.