Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Aşk;
Tüy misali hafif,
Keder misali ağır kimi zamanlar
Bir damla gözyaşında saklıdır

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Necip Fazıl a ait değil mi

Yine aylardan kasım
Sende kaldı bir yarım

Ne güzel şiir yazılır bu ayda
Sonbahar kış karışınca
Hüzün yerini acıya bırakınca
Ağlamak sızlanmak ne  fayda

Yine aylardan kasım
Sende kaldı bir yarım

Bir bahar gelir can katar
Bir bahar gelir  can  satar.
Eylül  düşürmüş sevinçleri
Ekim süpürmüş umutları
Kimi darda kimi zorda
Kimi tıkanıp kalmış yolda.
Sır vermez sisli dağ
Arkadında dolu bağ
Ya nasip senindir ölesiye
Ya tutmaz nasihat veresiye.
Ağaçlara hazan çöker bakarsın
Gurbetin içinde gurbete akarsın..

OKUYORUM
Aşktır hayatın adı,
Çilededir onun tadı.
İlmek ilmek her muradı,
Doku dedi,dokuyorum.

İlim öğren kendin tanı,
Helal eyle dört bir yanı,
Damarındaki asil kanı,
Taşı dedi,taşıyorum.

Gece gündüz biçareyim,
Vuslatına avareyim,
Uğruna deli,divaneyim,
Aş dedi, aşıyorum.

Aleme ibret nazarıyla bak,
Ruhuna sönmeyen imanı yak,
Bak sana ne diyor Hak;
Oku dedi, okuyorum...

Ekim 2011---Ordu

yaprak kıpırdamazken
rüzgâr olup esmişim...
kapkaranlık geceye
şafağın huzmesiyim...
denizaşırı mesafelerden
hep seni çağırmışım...
ayracı olmayan
hasretlere bulanmışım...
yarası büyük kavgalara
gücüm kalmamış...
sen aklıma geldikçe
sus tarafıma susamışım...
eskisi gibi değilim...
kırılmış ne görsem şimdi,
kalbime batıyor...
tek başıma yürüdüğüm yol,
uzadıkça uzuyor...
çok büyüdüm de,
kaç hıdrellez akşamına eriştim...
gömdüğüm dilekleri toplamak için,
kaç gül ağacının dibini eştim...
zemherinin yüreğindeki baharı
nakış gibi ömrüme işledim...
dedim ya;
yaprak kıpırdamazken
rüzgâr olup esmişim...
kapkaranlık geceye
şafağın huzmesiyim...

kar tutan yanımız hazana emanet/
üşümeye vakit yok henüz/vakit
yola yaren olmuş umutlar hala sıcak
yağmurda kesişen yollar mıdır?
revan olan ömrün arz'ı hali.."

Yaşamadan yaşlandığımız bir sonbahar hayat,
Tutunamadan hayallerimize
Naftalin kokusunda kalmak.
Ay ışığında oynaşan gölgeler
Kirli zihinlerin düşüncelerinden kaçarak,
Kırılır zifiri suskunluklarda hayat.
Kırgınlıkların yorgunu
Örer hayallerini olmayan saçlarında
Nergis kokan denizin köpüklü dalgasında.
Saçlara erken düşen ak misali
Taş gibi oturur yaşayamamak yüreğine
En çok da senin sensizliğinde.

Bir mevsim dökülür umutlar
Bir mevsim açar.
Yurduna sevdalı çocuklar
Yağmurdan yağmura saçar..
Gül gonca,sahibi ince
Vuslat zamanı gelince,
Dağ taş emrinde nice
Bahardan bahara açar..
Eli mahkum,dili  lal
Kaşlarında yay hilal.
Uğrunda diyar diyar
Gırbetten gurbete kaçar..
Söz hançer, sözcü  naçar
Kendini bilmeye ne  zarar
Dilden ,elden geleni saçar..
Yorulmuş neslin  ağı
Vurulmuş gençlik çağı
Ha deyip o mızrağı
Yaradan yaraya düçar..

Yakın ne kadar da uzak ,uzak ise bilinmezlik
Bilinmezliklere dalıp gidersin .... Ya sonra ...

 

Hadi söyle,
Akşamdan sabaha kalan dertlerini.
Hadi söyle,
Seni senden alan elemlerini.
Hadi söyle,
Vakitsiz giden beklenenleri.
Hadi söyle,
Beklense de gelmeyecekleri.
Hadi söyle,
Söyleyemediklerini.
Akşamdan sabaha,sabahtan akşama
Hadi söyle
Yalnızken hissettiklerini.
Hadi söyle söyle ki uçsun kara bulutlar.
Dağılsın karanlıklar.
Korksun yalnızlıklar.
Söylemekten ne çıkar,
Dinleyen olmadıktan  sonra.....

Özür dilerim senden
Kötü şiirler yazdığım için sana

Yunus misali
Eğri sözün
Ne işi olur kapında...

Ne ara soğuduk bu kadar
Kalemden yazıdan şiirden
Ne ara açtık arayı bu kadar
Hayattan huzurdan gülümsemeden
Ne ara
Anlamadım ben

Ne ateş ne buz
Ilık bir esinti hissettiğin.
Pişir yakmaz
Dondurur sarkmaz
Cümlenin içinde  yerin.

Daü olsa devirir hırsın
Canından canson detsin
İki cihanda gülsün
Kokmasını bilirsen
İki cihan gülüsün.

Yollar hep uzayan yollar
Evlatlara açılan kollar.
Herkesi rehber sanma nefis
Seni ancak iman kollar..

Yaşarken öldük saydık
Kardeşliği dünyaya yaydık
Kimine imhanda paydık
Gel gör aslın ne imiş
Aynaya bak kime benzemiş...?