Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Koronanın olduğu bu günlerde akıllara yaşlılarımız gelmeli bence.
Tabi ki biz de hayatın doğal akışında yaşlanacağımızı unutmamalıyız.

Yaşlı biri duygularını şöyle dile getirmiş olabilir



                YAŞLILIK

Ben artık yaşlı bir insanım
Çocukluk gençlik bitmez sandım.
Gençken yaşlılığa çok var, derdim
Yaşlanınca zamana akıl sır erdiremedim.

Şimdi sık sık titriyor ellerim
Yakını da uzağı da seçemiyor gözlerim.
Alçak sesleri duymuyor kulaklarım
Yaşlı bedenimi taşıyamıyor ayaklarım.

Günlerimin çoğu yalnız geçiyor
Gözlerim hep yolda birilerini bekliyor.
Keşke hergün gelse evlatlarım
Çünkü her an gözümde tütüyor yavrularım.

Yaşlılık nasıl bir şey biliyor musunuz?
Yasaklamış doktor yağı, şekeri bir de tuz.
Düşerim diye hep korkuyorsun
Kırarsam bir yerimi kim bakar, diyorsun.

Sürekli korku, sıkıntı ve kaygı
Mutlu olurum görürsem sizden saygı.
Şikayetçi olmamalıyım yaşlılıktan
Alıştım artık böyle yaşamaya çoktan.

İsterdim ki yaşlılığı öğrenin
Gençliğinizin kıymetini iyi bilin.
Ben ölüm korkusunu çoktan aştım
Acı çekmeden ölmek en büyük aşkım.

Siz de yaşlanacaksınız bilin bunu
Sakın unutmayın yaşlılıktır gençliğinizin sonu.
Ben de bitmez gençlik demiştim hatırladınız mı onu?
Hatırlayamıyorum artık çocukken oynadığım en iyi oyunu.

Ara sıra tutun ellerimizden titremesin
Anlattığımız anılar sıkılmadan dinlenilsin.
Mümkünse arada bir evimizi temizleyin
Ölüme çok yakınken şu ihtiyarı  mutlu edin.

Kış günlerinde sobamızı bir yakın
Soğuk olan bu günlerde ölüm bize çok yakın.
Gücüm kalmamış kıyamıyorum odunları
Kıyarsanız odunları unutmayın çalı çırpıları.

Eskisi gibi yiyip içemiyor insan
Çaya ekmek doğrayıp yiyorum buna inan.
Keşke bazen olsa bir tas sıcak çorba
Hasret kaldım köfteye bir de kebaba.

Ne olur ne olur unutmayın bizi
Umutla sevgiyle doldurun kalbimizi.
Bizim için İLGİ en büyük ihtiyaç
Sen de olacaksın ilgiye bir gün MUHTAÇ.

                                    Enver ÇOCUK

                           SEVDALAR
Eylülde göçecek aramızdan
Kışa merdiven dayayacak
Zemheri kapıda ...

Belki de veda vakti
Son deminde hazan
Soğuk kasım sabahları
İçime kırağı düşürecek

Cemreleri bekleyecek yüreğim
Güneşi arayacak gözlerim
Dolunaysız geceler
Ortalık kar boran
Boynu bükülür güllerin
Bir fırtına kopar
Savurur bülbülleri
Sevdalar bahara kalır
Şebnemler beklenir
Hicran sarar her yanı

Gelen gider,giden gelmez
İşte öylesi yolların nazı
Bu gidişlere akıl sır  ermez
Adına ne desen olmaz hazı..
Yolcu garip
Yol muzdarip..
Çiğnenmeden yutulmuyor
Ah o gidişler
Demlendikçe unutulmuyor...

Yaklaşıyor yaklaşmakta olan,
Gün eriyor  zamanın koynunda.
Bir dirhem umuda sarılanlar,
Gündüze satıldıkça uykular,
Taşıyor  kaderi yüküyle boynunda.
Mekan garip,rüyalarında  değil şehrin
Bir ah da binlerce vah çıkıyor
Nereye baksan  hüzün..
Nereye yürüsen düzün değil artık..
Üç beşi geçmiş kaygılar..
Asrın esaretinde titriyor umutlar...
Alaca  karanlık mı kaşığımıza ,
Niyetimize  çöreklenen..
Bir girdabın içinde büyüyor bebekler
Bin girdaptan çılgınca kaçıyor melekler..

nice yoruldu zaman bizden
biri gibi durulmuyor kopan
yaprakların solgun telaşlarında güz
dökülen saçları mı ayrılığa ayarlı
kıvrılan göz çukurları mı güle
kaldı dün

nice yoğruldu yağmur yaşlara
bir çırpıda yazılamayan
adı sanı kaybolan kavağın yelleri
kayda değersiz sızı
kaldı dünde

nice boğuldu hıçkırık
bağ bozumunun iyi niyetinden
vuruldu bir gençlik alın yazısı
kuş kanadının telaşında
kaldı dünya

Zamandır çoğu şeylerin ilacı,
Yardım etmek mutlu eder insanı.
Dertliler dinlenirse, hafifler acıları,
Korona çok tehlikeli ve bulaşıcı,
Ne olur kurallara uy da insanlara acı.

Korona oldu mu başımıza bir illet
İllet değildi ama onu yayıyor millet
Hani en temel haktı "yaşamak"
Çok mu zordu kurallara uymak?

Hala geç kalmadık aslında
Uyarsak kurallara her mekanda
Biraz da vicdan olursa insanımızda
Bir bakmışız korona yok olmuş yurdumuzda

Sözcükleri meleklerin kanadına yükleyen bu şiirin ırağa varacağını da bilir
En yetim avuçlar kimde dilenir
Benim susmalarımdan da yama alır dünya
Bir hatıra sararan kapı önlerinde
nasıl da birikir
Nasip nasırlı ellerde ziyadesiyle

Yol yorgunluğu arabesk dinlenen
uzadıkça uzayana münhasıran
O yağmur bize uğramadı hiç
Bir aşinalık ara toz kalkıyor anılardan
Kırgınlığı kalbim uzatıyor dünyanın hizasına

Karışıp günün telaşesine, zamanın öğütülme seslerinde
Birazdan kalkıp çay gibi sabahlar demleriz üzülme
Niceleri kulak tıkamış olsa da
Hem ne iyi eşlik ettik ağustos böceklerine..

Sözcükleri meleklerin kanadına yükleyen bu şiirin ırağa varacağını da bilir
En yetim avuçlar kimde dilenir
Benim susmalarımdan da yama alır dünya
Bir hatıra sararan kapı önlerinde
nasıl da birikir
Nasip nasırlı ellerde ziyadesiyle

Yol yorgunluğu arabesk dinlenen
uzadıkça uzayana münhasıran
O yağmur bize uğramadı hiç
Bir aşinalık ara toz kalkıyor anılardan
Kırgınlığı kalbim uzatıyor dünyanın hizasına

Karışıp günün telaşesine,  seslerinde
Birazdan kalkıp çay gibi sabahlar demleriz üzülme
Niceleri kulak tıkamış olsa da
Hem ne iyi eşlik ettik ağustos böceklerine..

👍

Sözcükleri meleklerin kanadına yükleyen bu şiirin ırağa varacağını da bilir
En yetim avuçlar kimde dilenir
Benim susmalarımdan da yama alır dünya
Bir hatıra sararan kapı önlerinde
nasıl da birikir
Nasip nasırlı ellerde ziyadesiyle

Yol yorgunluğu arabesk dinlenen
uzadıkça uzayana münhasıran
O yağmur bize uğramadı hiç
Bir aşinalık ara toz kalkıyor anılardan
Kırgınlığı kalbim uzatıyor dünyanın hizasına

Karışıp günün telaşesine, zamanın öğütülme seslerinde
Birazdan kalkıp çay gibi sabahlar demleriz üzülme
Niceleri kulak tıkamış olsa da
Hem ne iyi eşlik ettik ağustos böceklerine..

çok güzel olmuş şiiriniz.

GAYRI

Tuzu yağı karıştı aşımız bizim
Yürek kadar  narin başımız bizim
Namerde gider taşımız bizim
Yıkılası dünya ettiler gayrı
Sözü çöplere kattılar gayrı..
        Düzde yorulduk yara ittiler
        Biz de  yorulduk nara attılar
        Saflığımızı  toprak ettiler
        Çıkılası diyar ettiler gayrı
         Özü   sahteliğe kattılar gayrı....
Kimine gül olursun kimine diken
Ağrır başın sakin iken
Nazına gelmeyip boynun büken
Olduk birer garip ne yapsak gayrı
Sevinç ve huzur hep ayrı ayrı..

                ANNEMİZ
 
Daha biz doğmadan başlar çilesi,
Ne gündüzü bellidir ne de gecesi.
Kızgın güneş altında kalsak;
Hiçbir zaman kaybolmaz gölgesi.

Hayatın her döneminde yanımızda,
Nerede olsak o hep aklımızda.
Canımız yansa adı ağzımızda,
Bir bakmışız hemen yanı başımızda.

Bir kuzucuğum demesi yeter bize,
Duyduğumuz anda oluruz pür neşe.
Neşemize neşe katar her an,
Bizimle mutlu olur her zaman.

Bazen olur bize bir arkadaş,
Bir bakmışsın en yakın sırdaş.
Tüm dertlerine ortak olur,
Çözüm bulamazsa mutsuz olur.

Her zaman her yerde bizi gözetler,
Umutla büyümemizi bekler.
Her yaramazlığımızı genelde affeder,
Affedemediği zaman yine sabreder.

Versek ona dünyanın varlığını,
Ödeyemeyiz hiçbir zaman hakkını.
Onsuz bir hayat tatsız, tuzsuz.
Onsuz bir dünya ise susuz.

Ona verilecek en iyi hediyemiz;
Onu çok sevdiğimizi söylememiz.
Duyduğu zaman bu sözümüzü;
Mutluluktan yaşarır kömür gözü.

                                    Mayıs 2012
                                   

Kentin belli başlı noktaları izdiham 
Şehirler kalabalıklaştı, insanlar ıssız
karşılaşma duraklarında tanıdık bir ses,
aşina bir yüz bekler durur zaman

Kimsenin hükmü sökmüyor dirhem yerinden oynatmaya
Kelimeler hükmen mağlup
adını şiirler ortasında
yapayalnız bulunca insan.

"Başlık ne?"

İnsan mı...Bir kuru kalabalık kırgınlığı, yanıyor kentin sabahlarında.

Kalp de/sen susturulmuş şarkılar mırıldanıyor uluorta.

Yol mu..yolcusunu arıyor sergüzeşt çiçek esmiyor vahalarda.

etrafına bizi suskuyla tezhipli yazgılar,
çekiyor başı sonu belli  aldanan.

 Bir tutturulmuş karşılaşamama
 başı sonu vefasızlık
 hikayelerimizde


yüzler her ne kadar bize yabancı
göre göre aşinalık
sabahtan akşama kadar durağan

Herkesin üzerimize geldigi, belirsizliklerle boğuştuğumuz bu günlerde, nasıl öğretmen olduk. Meslek hayatımızda neler yaşıyoruz. Nasıl bir öğretmen olmalıyız bir hatırlamak istedim.

                ÖĞRETMEN OLMAK

Kazanmak için önce yaşanır ÖSS stresi,
Okumak için gereklidir öğrenim kredisi.
Bitirmek için hep strestir final ve vizesi,
Tüm bu streslerin ilacıdır mezuniyet gecesi.

Mezuniyetten sonra bekler KPSS stresi,
Atanmak için heyecanlanır her ağustos gecesi.
Atanılan yer olur genelde bir dağ başı,
Bin bir güçlüklerle yapılır ilk iş başı.

Lojman çok eskidir, oturulamaz içinde,
Günlük ulaşım yoktur ilçeye genelde.
Çaresizlik içinde temizlenir lojman,
Çevre bozkır, keşke olsaydı orman.

Yağmurlu ilk günde sınıfa su damlar,
Güneşli ilk tatil gününde çatıya çıkar.
Eskimiş kiremitler anında çatlar,
Azimlidir öğretmen hemen işe başlar.

Dinlenmek için umutla bekler yaz tatilini,
Daha ilk yılında çok yorulmuştur zihni ve bedeni.
Ama yıllar geçtikçe alışır yorgunluğa,
Her zaman umutla bakar sonsuzluğa.

Çalışırken alışır çamura, toza,
Her derste tebeşir tozu kaçar boğaza.
Farenjittir en çok yakalandığı hastalık,
Zor atlatır olmuşsa bir haftalık.

Bir öğrenci düştüğü zaman canı yanar,
Kimse bilmez ki öğretmenin içi sızlar.
Bu sızının geçmesi ise,
Öğrencisinin bir gülümsemesine bakar.

Öğretmen olmak umutlu olmaktır,
Umutlarını öğrencilerine aşılamaktır.
Hoşgörülü, vicdan sahibi olmaktır,
En önemlisi ise sabırlı olmaktır.
                                       
                                  Kasım 2012
                                 Enver ÇOCUK

Gün geceye döndü hüzün yakında düşler uzakta
Bir gezginin ruh halinden
Biş kuşun özgürlüğunden
Çok uzağım dedi 
Yol almakta seni bağlayan şey  nediŕ  dedim
Kendim dedi !
Kendimi aşamıyorum