Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Ne zor şey yaşamak
Karışık dünyada.
Duygular dağılmış,
Saygılar ölmüş.
Sevgi çoğu kez düş.
Ne zormuş meğer,
Ne zormuş kalp taşımak,
Dertleri yutup yutup susmak,
Gecelere dalıp,sabahı unutmak.
Ne zor şey...
Ben insanım deyip
Nefse kızıp yine nefsi tutmak,
Doğruları söyleyemeden;
YUTMAK......YUTMAK
Sonra utanmadan kusmak.
Dünya tarlasında kulluğu unutmak...

Hayat her şeyin izinde ve kaybında
Görmek istediğim mi.?
Gerçekleşmiş zihni bir hatıra mı.?
Boşluk galiba bulduğum şey.
Kocaman, derin, karanlık ve sisli
Anlaşılmaz bir boşluk
Boşluğa sığmak kolay değildir
Elin Kolun sığsa da tuttukların sığmıyor
Ayakların girse de hayallerin girmiyor
Belin dönse de gözün arkada bıraktıklarında kalıyor
Hep bir darlık
Darlık sıkışması
Sonra da bakılır ki
İnsan gire gire daha giriş kapısında durmuş.

(Memed)

Gün yorgun,
Yürek dargın akşamları
Süzülürken son ışıklar dal arasından,
Gözler ufukta,beklenen var.
Sözüne kavli olanlar
Hayali solgun,
Umuda dargın.
Nedensiz sarmış duygular bedeni
Aşkla arıyor,onu var edeni.
Arayıp sormak varmış,
Bırakıp da gideni.
Göz kapaklarına,
Hayali düştüğü zaman
Geri vermiyor kader,
Aşkla edeple sarılmış
Şuurla anılmış kefeni..

Buğuludur şimdi kalbinin koridorlarına bakan pencere
,kan revan bir uykunun bölünmüşlüğün de
fırtınalar barındıran limandan sesleniyorum sana,
yürüdüğüm yollar,çalınmış hayaller gölgemden tanırken beni,
kiprik uçlarında çürüyen geçeler,
avuç içlerinde tutar zülfünü,
ben ise kanar kanarım,
ebabil hüzünlerinde,kaburgalarımı kırarak
sağnak sağnak düşer gözlerimden,
çatlayan dudağıma,aksak gardiyandır karanlık
zürhiyeti yağmalanmış ayazının kesiğinde
yıldız çalan ölümün sessiz çığlığında
soluğuma değen
nefessin

Bulunduğum kentten gitmek ne korkunç bir sözcük vedalaşmak ,gitmek ,bırakmak ,terk etmek
Sanki binlerce birbirinden ayrı düşmüş yengeç kabuklarının sınırladığı alandan gidiyorum,
**
Biliyorum bir kente insanların sevgisini kaybetmek zorlukla ulaştığın bir zirveden aşağıya yuvarlanmaktır. Gece olduğunda yok olan güneş gibidir.
**
Biliyorum dokunmadım yaralarına ama sadece baktım ,şöyle bir an göz ucuyla. Başımı yastığa koyduğumda kendisinden cevap bekleyen biri var gibi bana soruyorsun "Acının sınırları olduğuna inanır misin "
**
Biliyorum bu kent yaşamın yüreğinde bir boşluktur, bir sözden, bir virgül işaretinden, yani bir hiçten başka bir şey değildir.
**
Biliyorum hayat kurmaca bir romana benzer ,biraz hüzün ,delillik gibi ,düşler ,saçmalıklar ,tuzaklar, karmaşa ile doludur.

(Memed)

Bir nefeslik ciğara içimi gece
Sağanak sağanak ateş sarmalı yüreğim
Gramafonda senden kalma çok eski bir şarkı
Bağrında gül,
 dudaklarında diken büyüten sevgili

Merhaba güzel gülüşlüm
Yeniden yazıyorum buraya
Birkaç defter birikmiş şiir
Onlarca sana uyunan gece
Bir o kadar günaydın
Cepler dolusu özleme
Değişen bir şey yok yani
Hep çok seviyorum
Miniğim...

Senin de bahtında elbet bir güzellik vardır..
Umudu yar eyle, gözyaşının ardında bir tebessüm vardır..

Yolculuk var,
Heybeler dar .
Hey koca dünya
Dertler sana kar.

Çıkar efkarın senden habersiz arşa
Bilmezken sen  içinden geçeni, bilmiştir
Yanma döktüğün iki damla yaşa
Belki üzülmenin  vakti gelmiştir

Bütün yollar mahkum dönüşlere
Nice gelişler gizlenmiş,gidişlere
En özlem duyduğunda  inişlere
Bil ki süzülmenin  vakti gelmiştir

Çıkar efkarın senden habersiz arşa
Bilmezken sen  içinden geçeni, bilmiştir
Yanma döktüğün iki damla yaşa
Belki üzülmenin  vakti gelmiştir

Bütün yollar mahkum dönüşlere
Nice gelişler gizlenmiş,gidişlere
En özlem duyduğunda  inişlere
Bil ki süzülmenin  vakti gelmiştir

bir çay içilir üstad

Daha kaç kere,
Yıkılacaksın dünya başıma, kaç kere?
Bil ki;
Kaybedecek ümit bırakmadın bende!

Bir cevapsız araman bile yeterdi,
Hüznümün dağılmasına.
Beklentim ve bekleyenim kalmadı,
Kara topraktan başka.

Ağaçlar yapraklarını döktüler
Sararmış yapraklarını başıboş sola-sağa çarparcasına
Hafif bir kızıllık sarmıştır her yeri
Güneş ışınları sönüp gitmeden önce
Söpürülmeyen yapraklar durmadan birikiyor
Hava karardığında ise birer birer yok oluyorlar
''Kederli yalnız bir ölümü hatırlıyorlar''

(Memed)

Bir ömür geçer yel gibi
Kanatlarından alır gider sevinci
Umuda oyalı ezgiler dolanır diline,
İnletir, söyletir hasret sancıları
Duyan olmaz,bilen  sormaz,
Başları deli bir sevda alır
Yürekler yanar ateşle,
Kurtarmak yalnızca Yaradana kalır.
Evlat başka sevilir,
Millet başka
Hakikat ahirete dayanır.
Sevdalarla insan başka uyanır.