Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Biz susarsak mesele olur
Konuşursak mesele odur..

Yazıldığı gibi okunur acılarımız
Yaşandığı gibi kalmaz
Biz görmediysek eğer
Böylesi sevda yaşanmaz...

Beni şiirden anla gülüm
Önce yazamadıklarımdan
Sonra yaşatamadıklarım..
Yazamadıklarımın anlatacakları
Anlattıkları
Ve yaşatamadıklarımın acısından anla..
Bir Eylül düşünden anla beni
Tekmeleye tekmeyle sarı yaprakları
Yürüyemediğimiz yollardan anla
Ve yürüsün gitsin düşlerimiz
Bizim gidemeyeceğimiz yerlere..
Beni sabah ezanından anla
Vaktinde okunan
Ve haykırışlarında köpeklerin
İmanından anla..
Seherin yelinde üşüyen ellerimin
Isınan yüreğimin coşkusundan anla
Beni bırakıp giderken
Yürüdüğün yolların tozundan anla
O tozlar ki yutsam hepsini ciğerimi tıkar
Yutmadığımın sancısı nedir
Muammadan anla..

Beni şiirden anla gülüm
En çok da yazamadıklarımdan
Senin allı pullu düşlerinden
Bir perçem de yâdıma düşer
Beni benden anlama…

(Hakkını helal et Eğitimhane, hakkınızı helal edin Eğitimhaneliler..)
(Belki henüz ölmedik, de helallik almadan da ölmüş olmayalım. Ola ki kırdığımız kalpler olmuştur, sızlamasın.. Sızlatmasın..)
(Yol uzun, bitesi değil. Dava kutsal, atılası değil. Şair yorgun....)

Beş sene geçmiş değişen bir şey olmamış  (

Öğretmenim kaleminize sağlık
Sanki yıllardır içimizde biriken dertleri bizim için dökmüşsünüz satırlara..

gece az sonra kaçacaksın
tıpkı benim gibi
azılı düşmanının koynuna
gözlerim kapaklanıp dalacak
uykusuzların olduğunu bile bile
gece, hep senin yüzünden...
(bu bir şiir değildir)

Bir bilsen
Rüzgar başka eser oldu ,
Güneş başka doğar
Ay geceye sığmaz oldu,

Bir bilsen
Aynı iklimin ayrı şehirlerinde
Secdede ben ruku’da  sen
Sinemize siner Duaların kokusu
Misk-i Amber gibi,nur-u huda-m
Evveli sen, sonrası sen
Bir bilsen

Çıkmaz sokaktayim
En fakir çığlıklarımi atıyorum
Gecede öyle hoyrat
Ben kendimi aramakta
Aruzsuz kafiyesiz keyfiyetsiz
Ben şiir şiir bende kaybolmuş

Sözler  süküta, ereli dilim lal olalı
Eylül giydirdin hüzün sarısı çalan  sabahlara
Dipsiz kuyularda Yusuf ‘un yalnızlığında
Döktüm bütün acılarımı,
sinemde inleyen
Ağıtları,
gök kubbe dinledi,
 merhem olur Yakub’un umudu
kör kuyularda kanarken yüreğim

Hırsla çakarim kibriti
İlk nefeste yarılanir cigaram
Bir duman alırım dolu
Bir duman kendimi öldüresiye

Biliyorum sen de mi diyeceksin
Ama akşam erken iniyor mahpushaneye
Ve dışarıda delikanlı bir bahar
( malesef bana ait deil bu şiir)

Hırsla çakarim kibriti
İlk nefeste yarılanir cigaram
Bir duman alırım dolu
Bir duman kendimi öldüresiye

Biliyorum sen de mi diyeceksin
Ama akşam erken iniyor mahpushaneye
Ve dışarıda delikanlı bir bahar
( malesef bana ait deil bu şiir)

olamaz zaten ahmet arifin

kaçar gider istekli hayalim
gece, uyanık ve de güçlüyken
hırsı, almış altına insanları
parmağıyla vurur yerden yere
vakit bellisiz,
daha kaç yıl beklemeli?
/bu bir şiir değildir/

Cümleler uyukluyor güne düşen karanlıkta
Ve bir titreme tutuyor tarihle yaşıt kadim düşlerimi
Adem’den kalma
 çok sesli bir suskunluğun ortasında
Göğsümden koparıp sevdayı ,
Kuşanıyorum katre katre  yalnızlığı,
Avuclarımda büyüyor  acı, Aramızda  üç duvar
 doğmayan güneş
 Merhametin yankısı düşerken son sözlerine,
Cenneti düşleyen ben cinnetin dehlizlerine savruluyorum

Denizi özlerdim küçükken
Martılar ne sosyetik gelirdi
Neden anadolu da ucmazlardi ki
Sonra büyütüldüm
Cebim para doldu
Ama inat ya
Halâ denize küsüm

İlk günüm
Üstümde sosyete carsisindan
Etek ceket
Yirmi üç yılın hayali
Hoca hanım oldum
Rüya buydu ve gözüm
Meşhur şiir
Kır çiçeklerini getirin bana
Dolamisim dilime
Ayaklarım çamur
olsun köy olsun
Mutluydum
Çıkışta bi tel newroz çiçeği
Sonra kentlere geldim
Ayakkabılarımi silmez oldum

Ne de güzel çay yapmıştım
Ne de güzel peynir vardı
Ekmek de taptazeydi
( çalıntı)

Bir bahar koy
Bir sonbahar
Birde yazı koy
Kış beni bulur nasıl olsa ( çalıntı)