Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Ateşler yak yarınlara
 uzak şehirler karanlığa gebe iken
ardın sıra
Ele boşluğa düşen sayıklama nöbetlerinin hiçliğini
gün dönümünde geregefine  hüzün işlediğim
 küf kokusu ,buğday esmerliği teninle
erit mavi gök yüzünü
Eylül düşerken saçlarına

Vedası olmayan
Sabahlar vurdu aklıma
Tövbelerimi  attım tuzlu sevdana
Genzimi yaktı  özlemin
Çırpınışlarımı görmedin görmedin
Kadim  şehirlerde kaldı suskunluğum
Bir yudum sen diye
Sen diye

bak dostum yine gece, yani karanlık
uyanık olsa da birbirini arayanlar
laflarını ütüleyip, giyseler hünerlerini
yine de karanlık, ışıldasa da hislerimiz.
gece örtmekte bilindik  yanlışlarını,
davetsiz, üşengeç, puslu yarınların...

Bir ay önce gökyüzünde şimdi ise yerdeyim.
Epeydir göremiyorum seni,ben ise aynı yerdeyim.
Gözlerini gördüğümden beri düşmüşüm,kalkamadığım yerdeyim.
yaşamaya özen göstermediğim,mehrin sure olduğu yerdeyim...

ilaç diye içtiklerim ve ilaçlı diye bildiklerim
içmediklerim, içemediklerim
içselleştiremediklerim
neler olduysa bunlardan işte...

pervane olan neyse ateşe, soğuğa
kavuşur nihayet arzuladığına
pişmanlık gelir nedense ardından?
ve düşer yine cazibe fitnesine
haykırır bıkmadan, yorulmadan...

Duaya açılırken önce yüreğe gider ellerin,
Hazır mısın teslim olmaya...?
Ömür derken dönmüyor dillerin,
Var mısın ebedi  o kelimeyle kalmaya..?

Ben onu severim de o beni sever mi
Sevmeye yüreği yeter mi
Sığar mıyım o küçücük boşluğa
Katar mı geleceğine beni
Yazar mı yeniden hikayesini
Bir cevap verir mi hayat bana
Ben severim de acep o beni sever mi
Katar mı gözünün yaşına
Süzülür müyüm dudağına
Bir beste olur muyum hayatına
Değer miyim sevdasına
Ben onu severim sevmesine de o beni sever mi?

ilaç diye içtiklerim ve ilaçlı diye bildiklerim
içmediklerim, içemediklerim
içselleştiremediklerim
neler olduysa bunlardan işte...

+1

rüzgarın sesi de kesilirse ne dinlerim ben
öyle hemen ses çok, dinlersen deme
bağırırken herşey...
gündüzleri kovalayan gölgeler gibi
sevdalıysan sessizliğe
duyar mısın sıkıntılarını?

+1

harfleri dizip kuruttum da
elimde kalan kışlık cümleler.
yanarken herşey harıl harıl
onlar söylenmeyi beklemekte
yani, üşüt beni ey güneşim...

Belki de farklı bir anda yaşıyorum
Tam şu anda
Duygular fırtınalı deniz
Yürek kimsesiz
Zamandayım ben, ama ne fayda zaman bensiz.
Hiçlikler içinde ben kimim
Kalabalıkta neden hissizim

Ömür başka ömür
Zaman başka zaman
Belki de hiç varolmadım çocuklar ağladığında.
Ben ayrı ben
Dünya ayrı dünya
Belki de hiç yaşamadım çocuklar öldüğünde.
           Berkin'e ve zamansız giden, melek olan tüm çocuklara...

etrafımda didaktik, loş insanlar
dökerler zihinime bana ne yapacağımı?
yalnızız derken fos tiplemeleriyle...
garip gelmez kalabalığın çığlıkları
akşam olur, peşine düşeriz düşlerin

Dünya boş dedim
Gözünün yaşını görünce annemin
Annemden ayıran yollara
Ve annemden ayrı geçen yıllara
Tek tek nasıl yanarsa bir gönül
Öyle yandım
Gene de sönmedi bağrımdaki sancım
Dedim ki kırışmış yüzü
Her kırışıklığa helallik için bin ömür tüketsem
Ödeyemem hakkını
Dünya boş dedim
Gözümün yaşına aldırmadığı için....