Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Yağmura sorsam o da seni anlatırdı
Sormadım

Benden daha iyi anlamıştı

Yağmur yanlış yağmaz..

çok hoş

Dip yaptım ayrılığın şarkılarında....
O yüzden içimi nadasa bırakmışlığım
Bıraktığın izler varsın senin olmasın
Emanete sahip  çıkmasını da biliriz

Acım boyumdan büyük
Seninki nefs-i müdafaa ise
Benimki ; kepenkleri kapatılmaya zorlanan sevgiyi müdafaa
Ben sürç-ü lisan eyledim ise; sen sürç-ü insan eyledin
Her sevdaya nasip olmaz
Yanık topraklarda doğan tomurcuklar
İnce yüreğime yara tohumu serpme......

  toparlan umudum mavinin resimlerinde..
  yağmurların sesinin bereketine gidiyoruz..

  kuşların cik ciklerini al yanına
  bir de sevgilimin  ilkyazda serin
  zemheri ayazında güneş ellerini..

  sararmış buruşturulmuş bir kağıda çek..!
   uzadıkça sona kalan gülüşünü..

  yarım bırakılmış  yarına kalmış
  öksüz şiirlerini al..! nihayetinde
  özlemin renginde demlenir durur..

 
  öyle bir gidişin vardı ki a canım
  buna eyvallah terkedilişi  denir..
  sensizliğin tercümesi olur yürekevimde.

UĞRUNDA CANIMI ADARIM TÜRKİYEM

Doğmuşum Türkiye'min toprağında

 Havanla,Suyunla yaşarım Türkiyem

Şanın var tarihin her yaprağında

“O” kanı bağrımda taşırım Türkiyem

 

Hürriyet içinde, laik rejimde

Harcına terimi katarım Türkiye.

Devletin, bayrağın tektir dilinde

Uğrunda canımı adarım Türkiye'm

 

Gövdem bir çınardır, kökümde söğüt.

Maziden atiye dallarım Türkiyem.

Şeyh Edebali’den aldığım öğüt

Yüzünü ağartır başarım Türkiyem


   ORHAN AFACAN

Hangi cümlenin basi olsan sonu ünlem
Hangi faniye takılmış da gülmüş alem..
Uykusu yara  duası  yara öyküsü acı
Hangi teselliye deva bulur bu sancı?
Çömlek hesabını geçti varsayımlar
Uzunca gide duruyor  ayrımlar.
Varsa elemi dönmüş  talihin
Uzmanı oluverdik her talebin.
Konusazken evinde bir cümle
Dünyalar fetih ediyor
Herkes kendince...

Terkederken....!
Sevdayı öldürdük gözlerimizde
Kelebek kanadında şiirleşemedik
Dönüşü yok dediler suskunluğun

Kırık bir camın ardında
Buğusu dökülmüş pişen yemeğin
Bir aydınlık çarpar yüzüme
Kırığından süzülen güneşin
Yurdum adına dudağımdan dökülen sözler
Taze tutmaya çalıştığım umudumdur o aydınlık
Kırık dökük olmuş düzenin
İçinden sızmaya çalışan barış
Minicik sıcak bakışlardan yansıyan sevgidir o aydınlık
Öğrettiğim abeceyle
Sırt sırta, birbirinden farklı harflerle, çizgilerle
Adını yazmaya çalışan
Minicik eldir o aydınlık
Konuşulan tüm dillerin, şivelerin
Tutturduğu, beraberce söylenen barış türküsüdür o aydınlık
Kadının elindeki nakışa
Ressamın tuvaline
Şairin dizesine
Oyuncunun sahneye
Dansçının bedeniyle
Çizdiği yoldur o aydınlık
Yemeğin soğanından yanan gözlerimin akıttığı yaşın
Tüm gözlerden akanla aynı denize vardığı kardeşçe yaşamdır o aydınlık
Buğular kaybolur mu, güneş kamaştırır mı yüreğimi...

Seni sevmek murada ermektir..

  sen gittin..bir şiir etti yağmurlar..
  sözcükler  hücum etti gözlerime
  çöktü üzerimize ayrılığın göğü..
  sen de bittin ey aşk bin şiir tükettin
  şimdi sen gittin beni şair ettin.!
 

Seni sevmek murada ermektir..

Seni sevmek murada ermektir
Gitsen kaç yazar
Seni sevmek sıratı görmektir
Düşsem kaç yazar...

Derin  derin "sen" çektim içime....
Suskunluğuma ses
Yaralarıma merhem
Dertlerime umut ol diye..

İçime dar gelen
Dilimin şivesinde şiirleşti hep
Birikmişlik çok zor
Satır aralarında hep bi acı var
İçim sızlıyor...
Düş kuramayacak kadar yorgun,
Şiir yazamayacak kadar ilhamsızım şimdi
İnsandık herşey den önce
Ve insanca ağlar, insanca utanırdık

içimde kuş kıpırtısı gibi  his var
bugün /birgün gelecekmişsin gibi..
yalnızlığımda bu kentin tarihine
sensizliği gömecekmişsin gibi..
yeniden çiçek çiçek tomurcuklanıp
sevdaya duracakmışsın gibi..
filmin sonunu yeniden
yazacakmışsın gibi..

Şimdi aklından bir şiir tut
Kelebek kanadı misali
Yüreğine ekle
Ruhunla çarp
Nefreti çıkar
Sevdanla topla
Sonuç?
Huzur değil mi, nasıl da bildim...

Şimdi aklından bir şiir tut
Kelebek kanadı misali
Yüreğine ekle
Ruhunla çarp
Nefreti çıkar
Sevdanla topla
Sonuç?
Huzur değil mi, nasıl da bildim...

Bende özgürlük cıktı