Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Uzakların artık mesafe olmaktan çıkıp yok olması
Hissedişlerin, kavrayışların ve anlayışların manasını yitirmesi
Tüm bunların ardından
Ansızın çıkagelen  Gökkuşağı na benziyorsun
Gezgin , serap içinde yol almak da  bir çıkmaz sokak değil mi ?


(Bugün yorgunum  içsel bir yorgunluk )

ılgıt ılgıt bir türkü düşer
akılların özgür yanına...
kar kalır ağırlığı ve acısı, yadına...
çoğalır da dünyanın göğüs boşluğunda
z/âlimin saltanatı...
halkların yalın türküsü boğulur,
dört bir yan küller içinde, hüzün sarısı...
resimler çizerler ardı sıra
-yanıtlar arayarak- susan kadınlar...
o kadınlar ki s/özlerini
-bir muska misali- boyunlarında taşırlar…

Yorgun bir düş asılmış yüreğime
Söküp atamadığım
Savrulmuş güz yaprakları gibi
Her yerimi kaplamış...

Kısa öz bir şiir olsun
İçinde zamandan öte düşlere uzanan gözlerin olsun
Ve bir de sen.
Geri kalanlar ise  geride kalsın .

(Bugün şairim )

ne yapar insan sokakta
gecenin bir yarısı
gece vardiyasından dönmektedir biri
sığınacak yer arar bir başkası
bir esinti arar diğeri
benim gibi

gündüz izini sürüp
geceleri teslim almaktadır
ıssız bir sokakta
gece şairi
şair şiiri

onur altınbaş

Aşkı tutabilseydim,
Koymazdim kalbime.
Kuşlar gibi özgür olsun diye,
Salardim gökyüzüne.

Benden sonra bu oda,
Kim bilir hangi yanlızlıklara mahkum olacak.
Sessizce curuyecek benden kalanlar.
Zamanın tozlarini temizleyemeyek kimse.

Birgun donersen eğer,
Geriye kalan eskimiş bir zaman,
Vakti donuk bir boşluk olacak.
                                         yelcin

Bu kadar acı olmasaydı
Sevinçleri o kadar bekler miydik?
Yağmurdan bereket
Güneşten  hararet
Elemden   zerafet
Acıdan sebat
Zorluktan   sabır
Duya duya
Doya doya
Ölümüne  tutku
Kalımına  nutuk
Öyle sıradan .
Alıp götürürdü Kaf Dağına..

Seni sevmek kadar güzel,
Seni ozlemek.
Senin olamamak kadar acı,
Seni sevmek.

Gözüne sevgi
Avucuna aşk bırakıyorum
Saklasın/ saklansn yüreğin..

Aldanma!
Ben değilim bu, kollarındaki ağırlık.
Toprağa karışacak bir ceset tuttugun.

Dökme manasizca göz yaşlarını.
Katılım sensin.
 Biliyorsun!

geldik gidiyoruz
sevdik yitiriyoruz
 hayat ezberimizdeki ah!
ömür asılı kalmış muallakta
insana en çok gitmek  yakışıyor
ben ona dedim
seneler kıyılarımıza vuracak
artık unutmak kokuyor tüm vahaları aşkın..’

Hayat....
Dünden bugüne ne kadar çok anı birikmiş
Umutlarla saklı bir çoğu galliba
Unutmak mümkün mü acaba
Gözlerin yaşla dolar geriye bakınca
Mutluluk için aksın ister damlalar
Akmaz asla...

Hayat...
Devam ediyor oysa...

Seninki;
Tozlu raflar arasından vitrine konmuş bı dalgınlığıkti
Benimki ise;
Rüzgara ve denize sustuklarimi/susadiklarimi söyleyecek kadar hassasiyetti
Şefkat diye bellemiştim içimi döven dalgalarını

Hayatım boyunca uyumu aramıştım
Güzel gelen , sen gibi,şiir gibi
Ama sen uyumu kaybettin

susmayı seçmek gerek bazen
dolu/dopdolu olmayı...
sonra kızgın bulutların
ardından
sağanak sağanak yağmayı...

susmayı seçmek gerek bazen
hafif hafif dalgalanmayı...
sonra deli fırtınaların
ardından
en hoyrat kasırgayı...

susmayı seçmek gerek bazen
bile bile yanmayı...
sonra o har alevlerin 
ardından
küllerinden doğmayı...