Mevlana'dan Güzellikler

Körlük gözde kalsın,
Sağırlık kulakta,
Dermansızlık dizde kalsın,
Sükûnet dudakta.
Lakin yürek sağırlaşmasın,
Körleşmesin, dermansız kalmasın ki;
Seni görsün,
Seni duysun,
Sana koşsun çatlarcasına.
Yürekte yaşanmazsa,
Göz görüneni neylesin?
Gönül hissetmezse,
Kulak duymuş neylesin?
Kalp sevmedikçe,
El dokunmuş neylesin.

Mevlâna Celâleddin-i Rûmî

Ne kadar bilirsen bil, söylediklerin karşındakinin anladığı kadardır.
Mevlana

Bir an bekle, arkana dön ve unuttuklarını anımsa.
Kaybettiysen ara.
Kırdıysan af dile.
Kırıldıysan affet.
Çünkü hayat çok kısa.
-Hz. Şems

Gönül; yol geçen hanı değil, dergâhtır.
Paldır küldür girilip çıkılmaz, günahtır...
Hz.Mevlana

Kalp duru berrak bir su gibidir; gayb âlemindeki hakikatlere ve esrara bir aynadır. Bu ilâhi sırlar, kalbin parlaklığı nispetinde ona akseder. Herkes, görüşü nispetinde gaybı, hayrı ve şerri bilir. Kim gönlünü daha çok cilâlamışsa, daha çok görür.
Hz.Mevlana

   İnsanın gerçek değerini söylesem, ben de yanarım, Dünya da! Fakat ne yazık ki, insan değerini bilemedi, kendini ucuza sattı. İnsan aslında çok değerli bir atlas kumaş iken, kendini hırkaya yama yaptı.

Bir derdin, sıkıntın varsa Allah’a aç.
Çünkü ne anlatırsan dinler ,
yine mi sen demez…
- Hz Mevlâna

"Hayat Avcundaki Su Gibidir; Sen Tutmaya Çalıştıkça O Akıp Gide...!"
[Hazreti Mevlana]

Hadis-i Şerif
"Recep Allah'ın ayıdır, Şaban benim ayımdır, Ramazan ise ümmetimin ayıdır."
(Aclûnî, Keşfu'l-Hafâ, 1/423)

.

Benim hayatımın gecesinde şu güneş gibi,
Yirmi tane güneş doğsa da,
Karanlık gecemi aydınlatmaya çalışsa da,
Sen gelmedikçe,
Seher olmaz Sevgili..!

Mevlânâ Celaleddin Rûmi

Sağlık, sıhhat, âfiyet ve huzur çağında herkes dosttur...
Ama dert çağında, gam vaktinde Allah’tan başka eş dost nerede!
Hz.Mevlana

Her şeye canını daraltma ey gönül,
Ne bu dertler kalıcı,
Ne de bu ömür...
Hz. Mevlana

 

Göz ikidir, ancak tek görür.

“Muhabbetin hakîkatini bir ağaç kütüğünden duy ve ondan ibret al!”

Hz.Mevlana

****Fahr-i Kâinât Efendimiz’in üzerinde hutbe îrâd ettikleri hurma kütüğü, ihtiyaç dolayısıyla bir minber yapılması neticesinde O Varlık Nûru’ndan ayrı düştüğü için, ashâb-ı kirâmın işiteceği şekilde hicrân ile inlemişti. Âlemlere Rahmet olarak gönderilen Rasûlullah -sallâllâhu aleyhi ve sellem- Efendimiz de mübârek eliyle onu sıvazlamış ve o hurma kütüğü, ancak böyle sükûnete kavuşmuştu. O bir hurma kütüğüydü, biz ise İNSAN!..