NEYLEYİM
Nasıl sevmişim ki bitmedi yangınım
Çok yol aldım
Gülüm
Arkamda bıraktıklarımla
Kaldım
Gittim tükendim hasretinde
Dayandı kemiğime yalnızlık,
Kanatıyor son iliğimi sensizlik
Sen bilemezsin de
Terkimde en çok da ben yıkıldım.
Savruldu
Hayatım sen merkezliği odağından
Sekerken sersi sevdam yüreğinden
Sevgimde koptu toprağından
Neyleyim
Sevmek kadar ayrılmak da kelime
Keşke cümlemizde yüklem olmasaydı
Keşke
Hasret otağları
Kurulmasaydı yüreklerimizde.
Keşke bu sevda üstüne söz olmasaydı ayrılık.
M.Alagöz
