NÖBET ŞEKERİ…
Bugün nöbet günümdü:
—Yorgunum…
Ve artık anlıyorum ki
—Böyle giderse-
Erken olacak sonum…
Sesim kısık;
Ağaca çıkana
Duvardan inene
Birbirini itene
İşin yoksa bağırdıkça bağır…
Düşünüyorum da
Ya benim sesim kısık
Ya da
Çocukların kulakları sağır!?
Alt kat
Üst kat
Dur-bekle
Her çocuğa bir şey anlat!?
Dapdaracık koridorlar
Gürültü odası sınıflar
Üst katta büyükler
Alt katta tıfıllar!
Pencerede yaramaz
Hep olmazların başı,
Kiminde büyük
Kiminde küçük
Sorulmuyor ki yaşı!
Küçükler ağlıyor:
—Ne oldu?
Büyükler bağlıyor:
—Aşı öğretmenim… Aşı!
Senler
Benler
Her tarafta çocuk yığını…
—Ne yavrum?
Bir daha istiyor
Az önce aldığını!?
Bahçe,
Ayaklı lokanta…
Kiminde meyve suyu
Kiminde simit…
Büyükler küçüklere örnek:
—Versene it!
Çocuktan davetiye:
—Ya döv, ya da git!
Bitmeyen şikâyetler
Şikayeti durduran ciddiyetler!
Sağa sola bakıyorum:
Kiminin başında toz
Kiminde kan…
Döven horoz
Dövülen hışmıyla bakan:
—Ya oğlum yok mu olayı anlatan?
—Var öğretmenim!
—Anlat?
Horozdan korkuyor ya
-Valla görmedim!?
Hep mi böyle:
—Hayır
Güzelleri de var öyle…
Kitap okuyanı da var
Kol kola gezenide,
Dilinde çiçek açanı da var,
Öğretmenden utanıp
Kaçanı da var…
Nöbet bitiyor
Bende bitiyorum…
Aklıma geldi şimdi bitiriyorum:
Gönüllerinde ay
Gözlerinde yıldız
Bayrak bayrak açanı da var…
Onları doya doya öpüyorum!
Kolay gelsin…
Hepiniz seviliyorsunuz.
Saygı ve selametle kalınız…
S.ORAK-CI66
“ADAMIN BİRİ”
27 EKİM 2008
Y O Z G A T
