Öğretmenler Gününde En Güzel Hediye

Bir 24 Kasım daha geçti, gidiyor.

Bugün aklımda kalan tek güzel anı, hecelemekte bile zorlanan sesleri tanımayan bir öğrencimin, bazı sesleri birleştirebilmesi oldu.

Öğrencilerime ise daha önceden hediye kabul etmeyeceğimi fotokopiye yazdığım halde bir kaç kişi getirmişti. Kabul etmedim. Sıcak poaça getiren velimiz hariç.Sınıftaki öğrencilerle beraber yemek şartıyla.

     Bu 24 kasım, ilk öğretmenler günümdü. Her zamanki gibi servisle köye gitmiştim. Okula gelince bazı öğrenciler bahçede bazı öğrenciler ise sınıfta öğretmenler günümü kutlamışlardı. Köyümüzün ekonomik durumu çok kötü olduğu için herhangi bir hediye gelmemişti. Kim bilir belki bazıları bugününün öğretmenler günü olduğunu okulda öğrenmişlerdi.  Hayat Bilgisi dersini işledikten sonra tam tenefüse çıkarken, Zeynep adlı bir öğrencim yanıma geldi. Arkasından utanarak bir yapma gül çıkardı ve şöyle söyledi.
   "Öğretmenim size çiçek toplayacaktım ama bahar olmadığı için çiçek yoktu. Ben de size bu yapma gülü getirdim. Fakat kokmuyordu. Bu yüzden çiçek kısımına gül kolanyası döktüm ki koklayasınız." O anda bütün çektiğim sıkıntılar sadece bu işten hediyeye değer diye düşündüm.

Zeynep belki de hediyemi öğretmen beğenmez diye düşünmüştü. Ama gerçekten aldığım ilk öğretmenler günü hediyesiydi. Sanırım ömrüm boyunca unutamıyacağım en içten ve en güzel öğretmenler günü hediyesi olacak.

Tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü en içten kutlarım.

msjınızı okurken gözlerim doldu ve tüylerim diken diken oldu.gerçekten o minik ellerin uzattığı bir çiçek,sana hayranlıkla bakması,gözlerinin içinin gülmesi en güzel hediye.