Onu düşünürken, bu hayatta varolmak adına hep ertelediğim, hep sakladığım, gizlediğim bir düşüm aklıma geliyor. Ölürken sevdiğimin yüzünü doyasıya görebilmek düşü bu. Bunu her şeyden çok istiyorum. Sadece o çok sevdiğimin yüzünü... Uzun uzun... İlk kez gibi ama sonsuza dek... Bu düş beni, gittiğim her yerden geri çağırıyor.
İşte o zaman anlıyorum, bu hayatta gördüğüm her şey, beni yeniden doğmak için, ölmeye çağırıyor...