Sevdiğimiz Şiirler

Yağmuru ıslatan bir hüzün düşer yüzüme
Ama aşka gücenmem, kırgınlık kalbe yüktür

Senin olsun rüyalar deyip baktım dünyaya
Son ağrım olsun sana ertelenmiş bu veda

Düştü artık dolunay gözlerimden toprağa
Başımız pek göğerdi biraz yere bakalım
 

  Serap Kadıoglu —Şiar dergisi

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter..

Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda mutluluk denizi.
Her sabah soframızda ekmeğimizi
Sen bölsen yeter..

Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter..

Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Bende sabır sende naz..
Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..

Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Sende karar kıldığını...
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter..

Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,
Eğilsen yeter...

Yavuz Bülent Bakiler

Allah rahmet eylesin, mekanı cennet olsun.

Sen Pişmanlığı Bilmezsin

Gözlerin olmasaydı, beni ağlatmasaydı
Alıp giderdim başımı uzak iklimlere yarın
Hani bahar gelince pembe güller açar ya
Senin de öyle mektupların.

Şarkıların, türkülerin en güzel olduğu yerden
Ne olursun bir ses getir bana yetecek.
Seni güzelliğin mi alıp götürdü birden?
Ama bu yalnızlık beni hep kahredecek.


        Yavuz  Bülent Bakiler ( mekanı cennet olsun )

Anneciğim bilmem farkında mısın?
Söylenmemiş en mübarek en aziz
Duygularla çepe çevre çaresiz
Sana yöneldiğimin farkında mısın?

Demeden yakın ırak
Bulutlarla savrulup, ırmaklarla akarak
Sana 'Anne' diyen dilleri kıskanarak
Kapına geldiğimin farkında mısın?

Bütün anneleri düşündüm tek tek
Sensin benim için en güzel örnek
Seni dinleyerek, seni severek
Nasıl yüceldiğimin farkında mısın?

Seni göremedim diye bu bahar
İçimde bin türlü duygunun isyanı var
Turnaların gökyüzünü sevdiği kadar
Seni sevdiğimin farkında mısın?

Yavuz Bülent Bakiler..

Rabbim rahmet eylesin mekanı cennet olsun inşallah..

Sen gülünce güzelleşir etrafımda ne varsa
Ellerimde güzelleşir, gözlerim de, sözümde...
Savatlanır yüreğim baştanbaşa seninle
Yeryüzüm de sen olursun, mübarek gökyüzüm de

Sen gülünce açılır kır çiçekleri
Usulca boy verir gönlümün sarmaşığı
Aydınlanır yanım-yörem; şaşar kalırım
Ey içimin-dışımın sümbül ışığı.

Ve sen konuşuna güneşler doğar
Cıvıl cıvıl kuşlar konar avuçlarıma
Dağılır bütün efkârım
Türkü de sen olursun, kelam da, aşk da
Sürmeli, füsünkârım...

Sen susunca, susar bütün şarkılar
Söylenmez olur adım.
Değirmen taşları dönüp durur üstümde
Kırılır kolum kanadım.

Sen gidince, küçük kıyamet kopar
Başlar karanlığım artık.
Bir vehim, bir korku, bir efkâr
Yüreğime demir atar yalnızlık.

Yavuz Bülent Bakiler

Yine akşam, yine gurbet, yine başımda efkâr
Ve yine içimde şarkılı sesin
Gözlerimde çizgi çizgi duraklar,
Duraklarda hayâl meyâI sen misin?
Sen misin yanyana gezemediğim?
ince sitemini sezemediğim
Sırrinı bir türlü çözemediğim,
Içimdeki çetin sual sen misin?

                         Yavuz Bülent Bakiler

Mahtumkulu, yüreğimde dert türer,
Kim görmüştür, koyundan kurt türer,
Ey, yarenler, mert yiğitten mert türer,
Ne zaman kalktı, namert oğlu mert oldu.
    MAHTUMKULU FİRAKİ

NE İNSANLAR TANIDIM

Ne insanlar tanıdım hey!
Hep hikaye, dram çıktı.
Kimi dedim ağır bir şey,
Tarttım baktım gram çıktı.

Kimi beni veli yaptı,
Kimi beni deli yaptı,
Kimi yiğit rolü yaptı,
Emdiği süt haram çıktı.

Kimi ateş duman tütmez,
Gövde sağlam güç-müç yetmez,
Gelgelelim iflah etmez,
Mayasında verem çıktı.

Kimi kirli-paslı idi,
Kimi süslü-püslü idi,
Kimi sahte Aslı idi,
Kimi sahte Kerem çıktı.

Hele en çok yandıklarım,
Kabuğuna kandıklarım,
Ak alınlı sandıklarım,
Yüzü-gözü krem çıktı.

Eksik oldu biraz tarif,
Kimi kaba, kimi zarif,
Hepsi böyle değil Arif,
Kimi çok muhterem çıktı.
   Ozan Arif

Basit Yaşamak

Basit yaşayacaksın.
Mesela susayınca su içecek kadar basit.
Dört çıkacak, ikiyi ikiyle çarptığında.

Tek düğmesi olacak elindeki cihazın;
tek bir düğme, tek bir cümle gibi;
sevince lafı dolandırmadan söylediğin
“seni seviyorum” gibi.

Basit bir öpücük yetecek sana;
basit sıcak bir öpücük
ve o öpücükle dolacak tüm günlerin, tüm düşlerin.
O öpücük için yapacaksın hayatının kavgasını,
O öpücük için yiyeceksin hayatının dayağını.

Kabak çekirdeği verecek sana
rakamların veremediği mutluluğu.

El yazısıyla yazılmış eğri büğrü bir mektup olacak en değerli kağıdın;
Hep yanında taşıdığın, atmaya kıyamadığın.

İki harekette giyiniverecek,
iki harekette soyunuvereceksin.
Kısacık olacak uyanman ve yola çıkman arasında geçen süre;
kısacık olacak sıcacık kollara dolanman ve yolculuklara çıkman arasında geçen süre.

Kendin bile anlayabileceksin yazdıklarını;
Bakışların bile anlatabilecek kendini.
Beklentilerin de basit olacak.

Kaf Dağı’nın önünde bekleyecek mutluluklar.
Bir ıslıkta bulabileceksin en uzun dostluk romanını;
Ya da bir damla gözyaşı yaşatacak sana en ucuz aşk romanını.

Pankreasının sağlığına dua edeceksin kapatırken gözlerini.
Zafer işareti yapacaksın tuvaletten çıkarken.

Bir kaşarlı tost olacak aradığın
nasıl oturacağını bilemediğin sofrada;
Parmakların olacak en kıymetli çatalın.
Yine, aynı parmaklar çözecek en karmaşık denklemleri.

İskender’in kılıcı duracak avukat rehberinin yanında.
Bir filarmoni orkestrası veremeyecek sana kontrplak bir gitarda, doğru basılmış bir “fa diyez”in mutluluğunu.

Makyajın ilk “a” sına kadar bilmen yetecek.
Temizlik kokacak en pahalı parfümün
“Bilmiyorum” diyebileceksin bilmediğinde ve çok normal olacak onu da bilmeyişin.

Tek dereden su getirmen yetecek,
bir “istemiyorum” diyebilmeye.
Ne durduğu farketmeyecek abanın altında.
Saatin, sadece saati gösterecek;
Telefonunu sadece telefon etmek için kullanacaksın.
Küçük bir not defteri olacak bilgini en hızlı sayan.
Basit yaşayacaksın, basit.
Sanki yaşamın bir gün sona erecekmiş gibi basit.

Yalçın Ergir

Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?
Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı
Sevmek için güzele mi bakmalı?
Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi
bağlayamaz mı?
Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?
Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?
Hirsızlık; para, malmı çalmaktır?
Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mi?
Solması için gülü dalindan mı koparmalı?
Pembe bir gonca iken gül dalinda solmaz
mi?
Öldürmek için silah, hançer mi olmali?
Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun
olamaz mı?
                                   Victor HugO

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
Tuttukça güçleniyorum kalabalık oluyorum
Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
Seni aldım bu sunturlu yere getirdim
Sayısız penceren vardı bir bir kapattım
Bana dönesin diye bir bir kapattım
Şimdi otobüs gelir biner gideriz
Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
Durma kendini hatırlat.

Turgut Uyar

Sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla,
Bâzan sessiz sedasız, ipekten kanatlarla,
Ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla,
Karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla,

Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla,
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla,
Başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla,
Sözde senden kaçıyorum  doludizgin atlarla..


[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]

Bazen; hayat yorar insanı..
Şarkılar yorar
Beklemek yorar
Özlemek yorar
Affetmek yorar
Hoş görmek yorar
Boş vermek bile yorar
Ve insan susar
Her şeye, herkese rağmen.:
Elinden gelen tek seyi yapar:
Bagıra bağıra susar.
Can Yücel

S E N

Sen : Çamlı dağlarda ağaran şafak...
Sen : Duru gönüllerin nilüferisin
Sen : Engin ovada sararan başak...
Sen : Umut kaynağı, alınterisin
Sen : Gökte yıldızsın, uykularda düş...
Sen : Yeşil ekinsin sen beyaz gümüş..
Sen : Mavi denizsin sise bürünmüş...
Sen : Sevda sırrının düğümlerisin
Sen : Her güzelliğin canlı sergisi
Sen : Kalb yarasının emin sargısı...
Sen : Benim dileğim, Hakk'ın vergisi..
Sen : Gönlümde saplı aşk hançerisin
Sen : Koyu gölgesin yaz sıcağında
Sen : Olgun meyvesin dal kucağında
Sen : Korsun, alevsin aşk ocağında
Sen : Gadir Allah'ın şaheserisin
Sen : Bensin gel gör ki ben sen değilim
Sen : Benim düşünce ruhum ve dilim
Sen : Benim gözlerim, ayağım, elim...
Emin ol, sen bana benden berisin

                                ABDURRAHİM KARAKOÇ

IHLAMURLAR ÇİÇEK AÇTIĞI ZAMAN

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir ümit türküsü

Kar yağmış dağlara , bozulmamış örtüsü

Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü

Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana

Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden

Dağlar çivilendikleri yerlerde çürümeden

Bebekler hayta hayta yürümeden

Geleceğim diyorum ,geleceğim sana

Ne olur kesin bir takvim sorma bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Beklesen de olur , beklemesen de

Ben bir gökkuruşum sırmalı kesende

Gecesi çok süren karlar buzlar ülkesinde

Hangi ses yürekten çağırırsa seni bana

Geleceğim diyorum,takvim sorma bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi

Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi

Sevda duvarımı aştım, sendeki bu tılsım neydi?

Başka gezegende de olsan dönüşüm hep sana

Kesin bir gün belirtmem, ne olur takvim sorma bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden

Yaralarıma en acı tütünleri saracağım ben

Yeter ki bir çağır çiçeklendiğin yerden

Gemileri yaksalar da geleceğim sana

On iki ayın birisinde,kesin takvim sorma bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Bak işte notalar karıştı ,ezgiler muhalif

Hava kurşun gibi ağır, yağmur arsız

Ey benim yeni alfabemdeki kadim elif

Ne güzellik ,ne tad var baharsız

Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana

Geleceğim diyorum biraz mühlet tanı bana

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman


Ihlamur çiçek açtığı zaman

Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan

Kimseye uğramam ben sana uğramadan

Kavlime sadığım ,sadığım sana

Takvim sorup hudut çizdirme bana

Ben sana çiçeklerle geleceğim

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman

                                  Bahattin KARAKOÇ