Sıkıntısını Paylaşmak İsteyen Buyursun :)

köyde çalışmanın tadını çıkarın merkez hiçte kolay değil.toplumun senden istediği çok farklı.her şeyi mükemmel yapmak istersen aşırı yorucu.çok yıpranıyorsun

allahım bu çocuklar hiç bir şey anlamıyorlar. bir şeyler veremiyoruz. nasıl bir köy ya. nasıl bir düşünce, zihniyet, yaşayış, ahlak, gelenek, aklınıza ne gelirse buralarda farklı.

bir başlarsam ağlamaya kimse durduramayacak
 

Şu an en büyük sıkıntım, bu duvarda alayan arkadaşlara bir şekilde yardımcı olamam.

Türkiyede matematiği anlamayan anlamamak için çaba gösteren öğrencilere ağlıyalım...MATEMATİK BİR PROBLEM Mİ?

Memleketimde son derece mesut bir şekilde sözleşmeli görev yaparken kadro sevdasına evimden 1400 km uzaklıkta kuş uçmaz kervan geçmez bir köye atandım şimdi yeniden sınava hazırlanıyorum iyi sonuç alırsam görevden çekileceğim, Hayatım her gününü savışır gibi yaşıyorum: Elektriksizlik, susuzluk, yanlızlık, özlem, hasret, insanların yaklaşımına dayanmak, sınava adapte olmak ve öğretmenlik...Bazen kim olduğumu ve ne yaptığımı unutuyorum...Oh be!

... Ne  Ağlarsın .......
Bu  da  gelir  buda  geçer  ağlama...
....
    Türkülerimizde  ağlamayın  diyor  arkadaşlar

  sınıftan para istemekten bıktım,usandım.

  idareci kendine göre haklı, veli de kendine göre haklı.

  arada kalan ben ve minik öğrencilerim

 şu sıralar en büyük derdim bu

tamam hayat her zaman toz pembe değilidir ama ,ben her olumsuzlukta bile iyi bir şey bulmaya çalışırım...Yoksa hayat hep olumsuzluklarla çekilmiyor ya..İyi taraftan bakmak gerek .....kadere inanmak..ben ağlamıyorum ,ağlamayacağım....

Allah bu minik öğrencilere bir çene vermiş bir çene vermiş,gerisini kapıp koyuvermiş....sınıf defterini bile yazmaya fırsat bulamıyorum:(((bu 1.sınıflar çok tatlılar ama çok konuşuyorlar arkadaşlar,sınıfa yeter ki bir misafir gelsin,2 dakika görüşme yapamıyorsunuz hemen dersi kaynatıyorlar gürültüye başlıyorlar:((( hiç yorulmaz mı bunlar??
     beden eğt.dersinde o kadar da koşturuyorum yorulsunlar da az yaramazlık yapsınlar diye ama bana mısın demiyorlar:)))

şu sıra sadece 25'indeki atamaları bekliyorum ve sanki zaman geçmiyor
tabii sonrasını da düşünmekten strese girdim... çocuklarımı düşünüyorum, ben bir şekilde gideceğim yere de alışırım ; ama çocuklarım çok ağlarlar.. 3 gün rapor almıştım, her gün ağlamışlar   bi de gidersem naaparlar

Allah bu minik öğrencilere bir çene vermiş bir çene vermiş,gerisini kapıp koyuvermiş....sınıf defterini bile yazmaya fırsat bulamıyorum:(((bu 1.sınıflar çok tatlılar ama çok konuşuyorlar arkadaşlar,sınıfa yeter ki bir misafir gelsin,2 dakika görüşme yapamıyorsunuz hemen dersi kaynatıyorlar gürültüye başlıyorlar:((( hiç yorulmaz mı bunlar??
     beden eğt.dersinde o kadar da koşturuyorum yorulsunlar da az yaramazlık yapsınlar diye ama bana mısın demiyorlar:)))

1.sınıflar neye benzıyor bılıyormusun hocam
bakıyorsun bariz şekılde konuşan yok ama bu ses nerden gelıyor
sağa dönuyosun yok sola sınıfın ortasına arkasına
yok yok yok...
bunlar oyle teşkılatlı çalışıyorlarkiii.. .
açıkça konuşan yok ama mırıl mırıl fısır fısır bır uğultu çıkıyor sınıfa sonra
ama ıstediğin kadar bak bulamazsın konuşanıı
ayy geçen yıl az delırmedım

Bir soruyu 10 defa soruyorlar:((( cevaplamanız önemli değil,aynı soruyu 3-5 kişi yine soruyor nasıl olsa....aynı sözleri söylemekten bıkıyoruuuummm:((((((((

  Ağlama duvarı mı? Duvara ağlayıp kendinizi yıpratmayın, acınıza ilaç olacak birine ağlayın, hiç olmazsa göz yaşınız boşa gitmemiş olsun!

Memleketimde son derece mesut bir şekilde sözleşmeli görev yaparken kadro sevdasına evimden 1400 km uzaklıkta kuş uçmaz kervan geçmez bir köye atandım şimdi yeniden sınava hazırlanıyorum iyi sonuç alırsam görevden çekileceğim, Hayatım her gününü savışır gibi yaşıyorum: Elektriksizlik, susuzluk, yanlızlık, özlem, hasret, insanların yaklaşımına dayanmak, sınava adapte olmak ve öğretmenlik...Bazen kim olduğumu ve ne yaptığımı unutuyorum...Oh be!

durdurun dünyayı inecek varr