Anlamlı Yazılar

Mutluluk bir çimendir bastığın yerde biter
Yalnızlık gittiğin yoldan gelir.

Herkes farklı intihar eder.
Kimi bileklerini keser,
Kimi umutlarını...

Sevgi dengesizdir , saygıya tutunmadıkça tökezler.

Küfede ne taşıyorsun çocuk?
-Hayatın en ağır yükünü efendim!
-Neymiş o ağır yük?
-Umut efendim.
-Umut o kadar ağır mı ki?
- Sizin zamanınızda elbette değildi. Sizler umut eder, maviyi düşlerdiniz. Bugün umut ettikleriniz, yarın gerçekleştirdi!
-Peki şimdi öyle değil mi?
-Hayır efendim. Şimdi umuda dair, hayallerinize dair bir belirsizlik var. Biz maviyi düşlerken, griye dönüşüyor hayallerimiz. Boyayıp mavi yapmaya çalışırken umutlarımızı, kararıyor yarınlarımız!

Dünya sırtını dönmüş gidiyor. Ahiret de karşıdan geliyor. Her ikisinin de evlatları (bağlıları, isteklileri) vardır, Siz, gücünüz yettiğince ahiret evlatlarından olmaya bakın. Sakın dünya evlatlarından olmayın.
Bugün amel günüdür, hesap yoktur. Yarın ise hesap vardır, amel yoktur.
Hz. Ali (r.a)

Biliyorsun değil mi?
Bunca acıya, bunca tutunmak hayata
Sevginin ve umudun hatırına.

Birhan Eroğlu

Gün biter gülüşün kalır bende
anılar gibi sürüklenir bulutlar
Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır
yarım kalan bir şiir belki de.

Ahmet Telli

[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.]

Anladım


Bulutları düşünüyorum kuşları ve aşkı
Tarihleri var da onların hattâ anıları
Vatanları olmadı hiçbir zaman ki onlar
Ayışığına karıştılar yeryüzünden göçerek

Ve bırakarak metal bir uygarlığı geride

Ahmet Telli

İnsan, kaybolacaksa da kitapların arasında kaybolmalı. Anlamsız kalabalığın ortasında değil. İşte o zaman kaybolmak;
Var olmaya yelken açar...

"Gülümseyerek hatırla geçmişini, elinden geldiğince. Çünkü seni olgunlaştıran, büyüten, güçlü kılan sadece mutlu olduğun zamanlar değil. Yeter ki ders çıkarmasını bil. Hayat senin öğretmenin, onun karşısında çalışkan bir öğrenci olmayı bil!.."

Sessizliği seçen herkes yeterince konuşmuştur.

Akşam ezanından sonra kopacakmış ya kıyamet .
Belki de o yüzden akşam ezanından önce evde ol der anneler.
Son bir kez daha görebilmek için...

Kadim Yunan'da aklın zaafını gösteren meşhur bir hadise vardır. Bir genç, hukuk tahsil etmek için meşhur sofistlerden Georgias'a müracaat eder .Bunun için kararlaştırılan ücretin yarısı peşin ödenecek, diğer yarısı ise talebe ilk aldığı davayı kazandığı takdirde ödenecektir. Bunun manası talebe ilk davayı kazandığı takdirde öğrenim mükemmel olmuş ve Hoca ikinci takside hak kazanmış demek olacaktır. Lakin tahsil nihayete erdikten sonra talebe hocasına verdiği ilk taksidi kafi sayıp ikinci  taksitten vazgeçmesini ister .Bu istek yüzünden ilk dava, Hoca ile talebesi arasında gerçekleşir .
  Duruşmada talebe ,hakimler heyetine:
- Ben bu davayı kazansam da kaybetsem de bu parayı vermemem gerekir, der. Hakimin neden diye sorması üzerine de şu izahta bulunur .
 -Davayı kazanırsam kararınız gereğince, yok eğer kaybedersem, ilk davayı kaybetmiş olduğum için, davalı ile aramdaki anlaşma gereğince bu parayı vermemem gerekir .
 Buna mukabil hocası filozofta aynı şekilde:
 - Ben bu davayı kaybetsem de kazansam da bu parayı almam gerekir der. Yine hakimin niçin sualine şu karşılığı verir:
- Kazanırsam kararınız gereğince, kaybedersem davalı ile aramdaki anlaşma gereğince parayı almam lazım. Çünkü ben kaybettiğim takdirde o davayı kazanmış olacak ve ikinci taksit için gereken şart gerçekleşmiş ve borç doğmuş olacaktır. Görüldüğü üzere her ikisini iddiası da gayet akli ve mantıkidir Demek ki akıl ve mantık bu misalde olduğu gibi zaman zaman kendi ördüğü duvarların içine kendini hapsedip  çıkmaz sokaklara girebilir tıpkı bir duvara "buraya ilan asmak yasaktır" diye kendisi de ilan olan bir levha asarak kendi kendini tekzip etmek gibi.

[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.] hocam peki dava sonucu ne olmuş bilginiz var mı ?

[linkler sadece üyelerimize görünmektedir.] hocam peki dava sonucu ne olmuş bilginiz var mı ?

Paradoks Allah bilir hocam