Anlamlı Yazılar

İyi niyetini, merhametini, hoşgörünü kullanan insanlar olacaktır elbet.
Belki onlar bunu bir kazanç olarak görecek ve gıyabında senden enayi diye bahsedecekler.
Sen yine de yüreğindeki saflıktan vazgeçme, zira Allah ne güzel vekildir.
O ,yarına bırakır ama insanların yanına bırakmaz yapılan kötülükleri...

Çok haklısınız sayın hocam. Tam da bu nedenlerle: "İnadına iyi niyet, inadına iyilik."
   Kazanır gibi görünen art niyet ve kötülüklerin önünde sonunda kaybedeceği kesindir çünkü.

Her ayak sesi iz bırakmaz..

 "Dingin ve mütevazı bir hayat, sürekli huzursuzluğun eşlik ettiği ve başarı peşinde koşulan bir hayata göre daha fazla mutluluk getirir."

Kuru bir toprağın yolcususun.
Gözün dünyaya doymadı ,insan...!

Bana bugün güzel bir şarkı söyle hayat.
İçinde çocukluğum olsun.
İçinde bezden bebeklerim.
Masum, kurulmamış hayallerim.
Bana bugün güzel bir şiir oku hayat.
İçinde annem olsun.
İçinde kiraz ağaçları...
Bir salıncak kur bana.
Göğe dokunayım.
Seçil Oğuz

Ulaşınca herkes sever seni
ben ulaşamayınca da sevdim
yıldız tozu gibiyken sen
ya da kaf dağı çiçeği
olsun dedim ne yapayım
yatıp en erken uykulara
rüyalarımda göreyim diye
karıştırıp varlığını yokluğuna
yokken de varmışsın gibi sevdim.

Ali Lidar

İşte Hayat;
ilk Önce Anne Ve Babamızın Çocukları,
sonra Çocuklarımızın Anne Ve Babası ,
daha Sonra Anne Babamızın Anne Ve Babası,
ve En Sonunda Çocuklarımızın Çocukları Oluruz.

Annemin cenazesine kaliteli bir takım elbiseyle gittim. Sivas’ın o eski mahallesindeki eve, siyah konforlu bir arabayla vardım.
Gözümde güneş gözlüğü vardı.
Ağladığım için değil…
Ağlamadığım belli olmasın diye.
Kendimi güçlü hissediyordum.
Uzakta “başarmış” evlatlardan biri gibi.
Hani arada gelir, herkesin sırtını sıvazlar, vicdanını da cebine koyup döner ya…
On beş yıldır İstanbul’daydım.
Taşımacılık işi tutmuştu.
Hayatım fena gitmiyordu.
Evden çıktığım günden beri annemle kalan küçük kardeşim Hasan’a her ay düzenli para gönderdim.
Eksiksiz.
Aksatmadan.
İçimden hep şunu dedim:
“Ben olmasam bu ev dönmez.”
“Annem benim paramla rahat ediyor.”
Cenazeden sonra eve geçtik.
Evin kokusu çocukluğum gibiydi ama bana yabancıydı.
Bahçeye baktım. Toprak kupkuruydu.
“Hasan,” dedim,
“Şu bahçeye neden bakmadın? Geçen sene para göndermiştim.”
Koridordan geçerken elim duvara değdi.
Boya kabarmıştı.
“Buralar neden yapılmadı? Usta çağır dedim sana.”
Sonra ağzımdan o cümle çıktı…
Geri alamadım.
“Annem tabutta çok zayıftı.
Hiç mi düzgün bakamadın?”
Hasan sustu.
Masada oturuyordu.
Üzerindeki kiyafet eskiydi, boldu.
Ayakkabıları yıpranmıştı.
Gözlerinin altı morarmıştı.
Elleri sertti.
Benden üç yaş küçüktü,
Ama o gün benden çok daha yaşlıydı.
Konuyu uzatmadım.
“Evi satalım,” dedim.
“Piyasa fena değil.
Benim paraya ihtiyacım yok.
Payı sana fazla veririz. Sen kaldın burada.”
Bunu söylerken kendimi cömert sandım.
Hasan başını kaldırdı.
Gözlerime baktı.
Sessizce kalktı.
Çekmeceden eski, spiral bir defter çıkardı.
Masaya bıraktı.
“Şunu oku,” dedi.
Defteri açtım.
Bu bir bakım defteriydi.
12 Ekim
Annem yine sabaha kadar uyumadı.
Gece boyu senin adını sayıkladı.
Beni tanımadı.
Çarşafını dört kere değiştirdim.
Yıkarken kolumu ısırdı.
Kanadı ama dışarı çıkamadım.
Yalnız bırakamadım.
3 Kasım
Gönderdiğin para faturalara yetti ama yeni nesil kalp ilacına yetmedi
Sigorta yine farkını vermedi.
Arabayı sattım.
Artık markete yürüyerek gidiyorum.
25 Aralık
Annem bütün gün ağladı.
“Büyük oğlum neden aramadı?” diye.
Akşam aradığında konuşacak hâli kalmamıştı.
Eski ses kaydını dinlettim.
Bir iki kaşık çorba içsin diye.
Yatağın yanında yere oturup ekmek yedim.
Korkmasın diye.
15 Ocak
Bugün banyodan kaldırırken belim kilitlendi.
Doktor fıtık dedi.
Ameliyat olmam gerek ama izin alamam.
Annem kime kalacak?
Defteri kapattım.
Boğazım düğümlendi.
Yutkunamadım.

Hasan konuştu.
“Ağabey,” dedi,
“Para gönderdin. Sağ ol.
Ama sen o parayı gönderirken geceleri uyuyordun.”
“Hafta sonların vardı.
Tatilin vardı.
Bir hayatın vardı.”
Elini göğsüne vurdu.
“Ben dört yıldır deliksiz uyumadım.
İşimden ayrıldım.
Evlenecektim, olmadı.
Annem bakımevine gitmesin diye.”
“Para sabaha karşı alt temizlemez ağabey.
Para korkuyla titreyen birini susturmaz.
Para yalnızlığı almaz.”
Sesi yükselmedi.
Ama içimde bir şey çöktü.
“Evi sat,” dedi.
“Paranın hepsi senin olsun.
Bir kuruş istemiyorum.
Payımı ödedim.
Ömrümden verdim.”
Döndü.
Annemin odasına girdi.
Kapıyı kapattı.
Ben mutfakta kaldım.
Saatime baktım.
Ayakkabılarıma baktım.
Hepsi anlamsızdı.
Ben parayı yollamıştım.
Ama o evlat olmuştu.
Ben ilacın parasını ödemiştim.
O ilacı annemin ağzına koymuştu.
Ben tabutu almıştım.
O annemin elini son ana kadar tutmuştu.
O gün tapuyu onun üstüne yaptım.
Masraflarını karşılayacak bir düzen kurdum.
Bu bir hediye değildi.
Gecikmiş bir borçtu.
Ve yine de biliyorum…
Yetmedi.

Her ailede iki evlat olur.
Biri uzaktan sahip çıkar.
Biri yakından yanar.
Para önemlidir.
Ama bakım para değildir.
Havale yalnızlığı silmez.
Kredi kartı uykusuzluğu almaz.
Miras bölünür.
Ama ömür bölünmez.
Aile adaleti eşit pay değil,
kimin neyi feda ettiğini bilmektir.

Alıntı 📌

"Şu an ağacın çiçeklerine bakamayacak kadar meşgulüm," dedi Küçük Ejderha... "Ama yarın burada olmayabilirler ve dönüp onlara bakmak için bundan daha iyi bir neden yok," dedi Büyük Panda... Büyük Panda ve Küçük Ejderha James Norbury

"Hayali büyük olanın, derdi küçük olmaz.."

Uzmanlara göre karşılıksız iyilik; empati, vicdan ve öğrenilmiş değerlerin birleşiminden doğan güçlü bir insani davranış... Araştırmalar, iyiliğin yalnızca alan kişiyi değil, iyiliği yapan bireyin ruh sağlığını da olumlu etkilediğini ortaya koyuyor.

*Eskiden sade mevsim soğuktu;
''Şimdi...
Mevsim soğuk
Taş duvar soğuk
İnsanlar soğuk
Sevdalar bile soğuk...
Kış bana göre değil azizim üşüyünce yüreğim hasta oluyor benim ;nezle gözüme vuruyor ...'' **

Hayatın hızı içinde bazen neden koştuğumuzu unutuyoruz, ama unutmamak gerekir ki varış noktası kadar o yoldaki "ter izi" de kıymetlidir. İşte hayatın ve gayretin doğasına dair bir bakış:
​Yaşamak: Bir Sanat ve Bir Savaş
​Hayat, bize sunulmuş bitmiş bir tablo değil; fırçası elimizde, renkleri kararlarımızda olan devasa bir tuvaldir. Çoğu zaman hayatın anlamını dışarıda, büyük mucizelerde veya uzak hedeflerde ararız. Oysa hayatın gerçek anlamı, oluş halindedir. Bir ağacın sadece meyve vermek için değil, gökyüzüne uzanmak için gösterdiği o sessiz çaba gibidir yaşamak.
​Gayretin Sessiz Gücü
​Gayret, sadece bir işi başarma isteği değildir; insanın kendi potansiyeline duyduğu saygıdır. Bir işin sonucu her zaman elimizde olmayabilir, ancak o iş için harcanan emek tamamen bize aittir.
​Süreç Sonuçtan Üstündür: Sonuç bir andır, gayret ise bir hikaye. Başarı alkışlanır ama karakteri inşa eden o uykusuz geceler ve vazgeçilmeyen sabahlar dır.
​Yenilgi Değil, Tecrübe: Gayret gösterip ulaşamamak bir başarısızlık değildir. Asıl başarısızlık, içindeki cevheri hiç işlememektir. Tozlu bir elmas, parlayan bir cam parçasından daha değerlidir.
​Direnç Kazanmak: Hayatın fırtınaları karşısında bizi ayakta tutan şey köklerimizin derinliğidir. O kökler ise her zorlukta sergilediğimiz dirençle derinleşir.
​Anlamı Eylemde Bulmak
​Dünya üzerinde iz bırakmak için dahi olmaya gerek yok; samimi bir gayret yeterlidir. Kendi sınırlarını zorlayan, her gün bir önceki günden bir adım öteye giden insan, hayatın hakkını veriyor demektir. Unutma ki; su mermeri deliyorsa bu gücünden değil, sürekliliğindendir.
​"Hayat, fırtınanın geçmesini beklemek değil, yağmurda dans etmeyi öğrenmektir."
​Sonuç ne olursa olsun, elinden gelenin en iyisini yapmış olmanın verdiği o iç huzur, dünyanın en büyük ödülünden daha değerlidir. Çünkü gayret, insanın kendi kaderine yazdığı en onurlu imzadır.

Hayatta mutluluk veren şeyler çok küçük parçalardır. Bir iyilik, bir gülümseme, tatlı bir bakış, iyi bir dilek... Aslında mutlu olanlar, bu küçük şeylerin huzuruna varmış olanlardır. Bernard Shaw

Hayatta mutluluk veren şeyler çok küçük parçalardır. Bir iyilik, bir gülümseme, tatlı bir bakış, iyi bir dilek... Aslında mutlu olanlar, bu küçük şeylerin huzuruna varmış olanlardır. Bernard Shaw

Kısacık hayatta mutlu olmanın yolu olsa gerek sayın hocam.
     Kullanamayacakları ve harcayamayacakları kadar para hırsı olanlar başta olmak üzere gereksiz büyük hedefleri olanlar, sadece kendi hayatlarındaki sağlık, huzur ve mutluluğuna değil; pek çok insanın sağlık, huzur ve mutluluğuna da engel olurlar.