Bam Teli

Insanlık öldü
Dünya sessiz
Sehit olan onlar
ölen meğer bizmișiz

#Halepçe

Giden gitmiş
hüznü ayaklandırmak boşuna

bilmeyen ne bilsin bizi,
bilenlere selam olsun...

Ses tonundan mı yoksa ellerinden mi ya da gözlerinden mi öpsem.Bunları yapsam kirpikleri ve boynu eksik kalır,nefesi küser mi...Ah!

Git..
Gidişin, aslında benim kurtulusumdur...

Hep bir şey eksik gibi 
Ve hep bir şey yarım 
Ve hep bir şey yok artık sanki...

Aylardan aralık günlerden salı
Sen giriyorsun tüm aralıklardan salına salına
Yüreğime..

tam anımsayamadım ama yaklaşık böyleydi....

varırsan bizim köye,soranlara selam söyle,sormayanlara da zengin oldu dersin...o zaman  anamı da sorarlar babamı da....

""Her şey kadere,
Kader kabire doğru..."

Memleket mi, yıldızlar mı, gençliğim mi daha uzak?

(Nazım Hikmet)

Tut ki gecedir!

(Attila İlhan)


Yokluğunu bırakıp gitmesen varlığının da hükmü yokmuş aslında.. Yanlış anlama, kıymetini gidince anladım demek değil bu. Kıymetini biliyordum zaten, hem biliyor musun; gideceğini de biliyordum.. Hem kıymetini hem de gideceğini bilince insan, hayal kuramıyor..

Kuruyor aslında önceleri, sonra sonra "kuruyor" insan..

"Bi tuhaf bakıyorsun" oluyor sonrası, "sen böyle değildin" oluyor..

Kar çiçeği deyip kardelenler getirirdi dağ köyünde öğrencilerim. Kökünü yerlerdi, ben de yerdim. Ağlardım sonra. Ne güzeldi onların rengi, keşke yemeseydim. Belki gitmezdin.

Belki gitmezdin bu denli güzel bakmasan..

Türk sanat müziği sevdiğim müzik türü olduğunda 13 yaşındaydım. Esas şarkı "Gözlerin Doğuyor Gecelerime" idi.. Sonra; "Dağ dağa kavuşmaz derler ya hani"...

20 yılda bir şeyler değişmiş olmalıydı..

Pardon pardon.. Var değişen bir şey.. 13 yaşında hayallerim vardı..

İnsanca varoluşUn teK eNgeli birey olmaktır.

Ve insanları tanıyorsun, ardından yalnızlığa bin şükür...

Daha dün;
Sen benim için bir düştün.
Ne garip bir dünya
Bugün peşine düştüm....

Daha dün;
Sen benim için bir düştün.
Ne garip bir dünya
Bugün peşine düştüm....

düşler,peşine düşülesi düşler
çatışkıların en yamanı,insanın çaresizliği;
düşlerin gerçek dışılığında, gerçekmiş gibi peşinde olmak.

Son vedaydı bu; oysa ben daha yeni başladım seni sevmeye seninle huzur bulmaya...