Arabanın yerini değiştimek için geri viteste hareket ettim. O sırada ana yoldan bir minibüs geliyordu. Durdum. Etrafa bakınıyordum ki, 20 m ileride bir kız çocuğunun kamyonun arka tekerlerinden kurtulmaya çalıştığını farkettim.
Arabayı parkedip oraya doğru koştum. Kızdan başka 2 yaşlarıonda bir erkek çocuğu daha varmış, tekerlerin altında kalarak ezilmiş olduğunu gördüm. Oracıkta ölüvermiş zavallı. Civciv yavrusu gibi büzülmüştü oracıkta.
Ölen çocuğun çok sevdiğim bir dostumun torunu olduğunu öğrenmek daha da perişan etti beni. Birgün önce ise oğlu ve emmioğlusu/bacanağı kalp krizi geçirmiş. Acı üstüne acı.
Torununun annesi ve babası ise İstanbul'dalarmış, çocuğu dedesinin ve ninesinin yanına bırakmışlar. Çocuğun emanet olması, onları öyle bir yıktı ki...
Allah, onlara dayanma gücü versin.
Umarım bir daha böyle bir olaya şahit olmazsınız. Çünkü;yaşadığınız olay, hatıralardan çıkabilecek gibi değil.
Allah hepinize dayanma gücü versin.
