Genel Sohbet Günlüğü

Günaydın arkadaşlar, hayırlı sabahlar.
Huzurla, sağlıkla geçsin haftamız inş.

bu yıl teftiş var mı?

Bizim müdür sınıflara girdi ama sene başında konuşulduğu gibi okul zümre ile girmedi. Bunun dışında okula gelen teftiş oldu idareye.

Hayırlı sabahlar.
Rabbim ;sağlık,esenlik,gayret ve sabır versin.Kolay gelsin.

Günaydin. Hayırlı günler ve iyi dersler.

İyi günler arkadaşlar

Boş Saksının Sırrı
Çok eski zamanlarda, yaşlı bir imparatorun artık tahtını devredeceği bir varisi yokmuş. İmparator, dürüstlüğün bir lider için en büyük erdem olduğuna inanırmış. Ülkenin dört bir yanındaki gençleri sarayına çağırmış ve onlara birer tohum vermiş.

"Bu tohumları alın, ekin ve bir yıl sonra yanıma gelin," demiş. "Kim en güzel çiçeği yetiştirip getirirse, o benim halefim olacak ve tacı giyecek."

Bekleyiş ve Hayal Kırıklığı
Bu gençlerin arasında Yusuf adında, bahçeleri ve doğayı çok seven bir genç de varmış. Yusuf eve gidince tohumu özenle saksısına dikmiş. Her gün sulamış, en güzel güneş alan köşeye koymuş, toprağını havalandırmış. Ancak haftalar, aylar geçmesine rağmen saksıda tek bir filiz bile belirmemiş.

Diğer gençler sokaklarda birbirlerine yetiştirdikleri devasa çiçekleri, rengarenk gülleri ve nadide bitkileri anlatırken; Yusuf mahcubiyetle sessiz kalıyormuş. Kendi kendine, "Belki de ben yanlış bir şey yaptım," diye düşünüyormuş ama tohumuna bakmaya devam etmiş.

Hesap Günü
Bir yıl dolduğunda sarayın bahçesi bir çiçek bahçesine dönmüş. Gençlerin ellerinde kırmızı, mor, sarı; boyu insan boyunu aşan muazzam bitkiler varmış. Yusuf ise elinde sadece içinde toprak olan boş bir saksıyla en arkada bekliyormuş. Diğerleri onunla alay ederek, "Bunca zaman bir ot bile yetiştiremedin mi?" diye fısıldaşıyorlarmış.

İmparator bahçeye çıkmış, tüm çiçekleri tek tek incelemiş. Hiçbirinde gülümsemiyormuş. En arkada, boş saksısıyla boynu bükük duran Yusuf’u görünce onu yanına çağırmış. Yusuf titreyerek imparatorun önünde eğilmiş:

"Efendim, çok özür dilerim. Ne yaptıysam olmadı. Tohumunuz yeşermedi, size sadece sadakatimi ve boş saksımı getirebildim."

Gerçek Hükümdar
İmparator birden gülümsemiş ve halka dönerek bağırmış: "İşte benim varisim! Yeni imparatorunuz Yusuf’tur!"

Herkes şaşkınlık içindeyken imparator açıklamasını yapmış: "Geçen yıl hepinize verdiğim o tohumların hepsi kaynatılmış ve ölü tohumlardı. Onların yeşermesi imkansızdı. Hepiniz tohumun büyümediğini görünce, yerini başka tohumlarla değiştirdiniz. Bana sahte başarılar getirdiniz. Sadece Yusuf, başarısız görünme pahasına bana dürüstlüğünü getirdi. Bana çiçek değil, karakter lazım."

Not: Dürüstlük bazen seni "kaybeden" gibi gösterebilir, ama uzun vadede kazandırdığı güven her türlü başarıdan daha değerlidir.

Sana bir sorum var: Günümüz dünyasında bu imparatorun testini geçmek mi daha zordur, yoksa o boş saksıyı binlerce insanın önünde taşımak mı?

Ahlakın sadece kurallar bütünlüğü değil, kimse görmediğinde bile doğru olanı yapma sanatı olduğunu anlatan, ders niteliğinde bir hikaye...

Işığını Kaybetmeyen Fenerci
Zamanın birinde, deniz kıyısındaki dik kayalıkların üzerinde devasa bir deniz feneri varmış. Bu fenerin bekçisi olan Elias, ömrünü gemilerin sağ salim limana ulaşmasına adamış yaşlı bir adamdı. Kasaba halkı Elias’ı çok severdi çünkü o, fenerin camlarını her gün titizlikle siler, yağını bir damla bile eksik etmezdi.

Bir kış akşamı, kasabaya büyük bir ticaret gemisinin yanaşacağı haberi yayıldı. Gemi, kasabanın tüm kışlık erzaklarını ve değerli kumaşlarını taşıyordu. Ancak o gece, bölgenin gördüğü en büyük fırtınalardan biri patlak verdi.

Karanlık Teklif
Fırtına başlamadan hemen önce, kasabanın hırslı ve zengin tüccarlarından biri Elias’ın yanına geldi. Tüccar, gizlice gemideki malları sigortalatmıştı ve gemi karaya oturup parçalanırsa sigortadan büyük bir servet alacaktı. Elias’ın eline ağır bir altın kesesi bıraktı ve fısıldadı:

"Elias, bu gece fırtına çok sert. Eğer fenerin yağını bitmiş gibi gösterir ve ışığı sadece iki saatliğine söndürürsen, bu altınlar senin olur. Kimse seni suçlamaz, 'fırtınada fener arızalandı' der geçersin. Bu para seni ömrünün sonuna kadar rahat ettirir."

Vicdanın Sesi
Elias altın kesesine baktı, sonra dışarıdaki karanlık ve kükreyen denize. O gemide sadece mallar yoktu; babasını bekleyen çocuklar, evine dönmeye çalışan denizciler vardı. Tüccar gittiğinde Elias bir an duraksadı. Yaşlıydı, kemikleri sızlıyordu ve bu altınlar ona konforlu bir emeklilik sunabilirdi.

Ancak Elias şunu düşündü: "Eğer bu ışığı söndürürsem, yarın aynaya baktığımda gördüğüm adamın ruhu, o gemiden daha beter parçalanmış olacak."

Işığın Zaferi
Elias o gece fenerin ışığını her zamankinden daha parlak tuttu. Dev dalgaların fenerin camlarını dövmesine, rüzgarın kulesini sarsmasına rağmen bir an bile yerinden ayrılmadı. Sabaha karşı dev gemi, fenerin rehberliğinde kayalıklara çarpmaktan son anda kurtularak limana sığındı.

Ertesi gün kasaba bayram yeri gibiydi. Tüccar öfkeyle Elias’ın yanından geçerken, Elias ona sadece gülümsedi. Cebinde altınları yoktu ama göğsünde taşıdığı huzur, dünyanın tüm hazinelerinden daha ağırdı.

Hikayeden Alınacak Ders
Ahlak, menfaat ile doğruluk arasında kaldığında verdiğin karardır. Elias’ın feneri sadece gemileri değil, kendi onurunu da karanlıktan korumuştur.

"Bir insanın gerçek karakteri, hiçbir zaman yakalanmayacağını bildiği durumlarda ne yaptığıyla ölçülür."

Hayırlı günler değerli arkadaşlar.
Rabbim gününüzü ve haftanızı iyilikler ve güzelliklerle bezesin.

Hayırlı akşamlar arkadaşlar.

Hayırlı akşamlar

İyi akşamlar...

İyi akşamlar

Mutlu,huzurlu güzel akamlar hepimize🌸

Hayırlı akşamlar

İyi geceler