İnsan Hayatı Üzerine

“Sular hep aktı geçti,kurudu vakti geçti.
Nice han nice sultan Tahtı bıraktı geçti.
Dünya bir penceredir,her gelen baktı geçti.”
Yunus Emre

Her an şu modda olmalı insan
@suatin hocamızın imza yazısı

ʞoʎ ʎǝsiq uǝpiƃ sɹǝʇ ɯiʎiʎi uǝq

Ben emeğe ve eyleme kıymet veriyorum. İnsana anlam yüklemeyi çoktan bıraktım.

Dünyanın geçici olduğu kesin gidip geri dönen yok üç aşağı beş yukarı yaşadığımız sürede belli buna rağmen yaşadıklarım iki çocuğum olmasa daha doğrusu iyi ki varlar yoksa bu hayatın çivisi hep bizi delmiş yazdıklarımı toparlayasım bile yok bu dünya da tek mucize çocuklar gerisinin

      İnsan bir kez yaşayacağı ve sınırlı olan dünya hayatını ziyan eder....
      Küçük ve önemsiz şeylerle.
      Başkalarının anlamsız ve değersiz söylemleriyle,
      Keşke ve acabalarla
     Vaktini bos yere ziyan etmeyle,
     Hoşgörü ve affetme erdemliliğini kullanmamayla,
    İşine gereğinden fazla zaman harcayıp çocuklarını ihmal etmeyle,
    Zihnini,  çözümü için elinden bir şey gelmeyen sorunlarla meşgul etmeyle,
    ...
    ...
    ...

    Halbuki bu kısacık zamanı en iyi şekilde değerlendirmek; sonsuz zamanlı büyük ödül için çok iyi bir fırsattı.

"İzi kalır zamansız gidişlerin;
Giden gelmeyi unutur,
Kalan gülmeyi.."

İnsanlar kirli bir camdan bakıp çevresindeki herşeyi kirli sanıyor.

"İnsanların yaptıkları hayırlı işlerini küçümsemek şeytanlıktır. Kıskançlıktan ve kibirden kaynaklanır. Fakat insan da hayırlı amellerini başkasına anlatıp bu kıskanç tavrı üzerine çekerse esas vebal daha çok iyiliklerini anlatanda olur.."

ayrılık diye bir şey yok.
bu bizim yalanımız.
sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
şimdi neredesin? ne yapıyorsun?

güneş çoktan doğdu.
uyanmış olmalısın.
saçlarını tararken beni hatırladın, değil mi?
öyleyse ayrılmadık.
sadece özlemliyiz ve bekliyoruz.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Sınırlı hayat sürecinde canlılar ve doğa için yararlı olma niyeti, düşüncesi ve eylemleri;
  İyi bir tercih yapma,
  Sonsuz zamanlı ödülü kazanma,
  Kalp kazanma,
  Toplumun güvenini kazanma,
   Saygı, itibar kazanma,
   Eser bırakma,
   ... vb

  Pek çok iyi değere sebep olacaktır.
   

Marifet iltifata tabidir.

*Sormadan gelenler yormadan gitmezler..*

"Küçük şeylerle mutlu olmayı öğrettiler bize.
Ne her gördüğümüzü isterdik, ne de her istediğimiz olurdu.
Ama bunalımlara girip çıkmazdık.
Ertesi gün unuturduk.
Bir giydiğini bir daha giymemek, önüne konan yemeği beğenmemek ne haddimize.
Bunları sorgulayacak kadar zengin değildik.
Hani bir kıyafetin miras gibi büyükten küçük kardeşe kaldığı günlerden bahsediyorum.
Sökülenin atılmayıp dikildiği,
yıprananların yamalarla saklandığı günler.
İşte bu yüzden her anne iyi bir terzi ve her baba yenilerini alamadığı için içi biraz buruk olurdu.
Ama modayı yinede takip ederdik biz.
Mesela; ipten kemerlerimiz, çoraplardan eldivenlerimiz vardı.
İşte bu yüzden ekmek ve emek bizim için nimettendir.
Kaybetmemek için sıkı sarılırız ekmeğimize de,
sevdiklerimize de.."

Dört mevsimdir hayat. İlkbaharla başlayan ve yazla devam eden hayatın sonbaharı ve kışı bir ağaca benzer.
    İlkbahar ve yazdaki izleri taşır sonbardaki sararmış yapraklar.
Düşmemek için direnir hepsi.
  Hafif esintiler tane tane düşürür onları.
   Ama bir gecede hepsini düşürecek bir fırtınayla karşılaşır.
  Bu; yakınlardan gelen bir darbe olsa gerek. Bunlar bir söz, bir eylem, bir hastalık vb...olabilir.
    Kışa gelmeden sonbaharın bu yıkıcı durumuna karşı can yakmayacak insanlarla ilgili bir şeyler yapmalı yazdan.
   Sözgelimi vicdanlı, saygılı, hakkaniyetli, yardımsever evlat ve öğrenci yetiştirmek için azamî gayret etmek gibi.
Zira, özellikle kışın böyle evlatlara ve yakınlara çok ihtiyaç olacak.

tolstoy  insan ne ile yaşar