Kendi Şiirlerimizi Paylaşalım

Söze dökülemeyen kelimelere mi  ağlarsın.
Daracık yürek sokağında sıkışıp kaldığına mı yanarsın...

Bi damla gözyaşı evvelin
Sonra’sına Eyvallah biraz lüks
Hayatın feyzinden nasiplenememiş içinin boşluğu
Vefasız satırları nasıl şiir yaparsan,
Bu kadar anlamlı olamazdı manidar bi hiç
Varlık geçerken,yokluğa uğramış  akşam vakti mantığı seninki
Bedeli ödenmiş vicdani bi boşlukmuş  umutsuzluk
Senle de bi ilgisi yok 
Ayak üstü yazılan,tedavülden kalkmış şiirlerimin
Ne eksik  ne de fazla
Kuytuda kalmış  gökyüzünün maviliği

Söz değersiz
Hal önemsiz
Sev ama
Onsuz sessiz

Umdun olmadı
Sevdin saymadı
Küstüm tınmadı
Ömürde yetmedi

Bekle dur
Belki huzur
Seni bulur
Sonum kubur

Namaz vakti,
Ezanlar okunuyor minarelerde.
Böyle vakitleri hatırlıyorum dünden,
Balkonda, yüksekçe bir yerde..

Nevzat Şener'den, Baran Caddesi'nden
İnsanlar akardı Çarşı Camisi'ne
Kimisi şadırvanda abdest alır
Kimisi tanışlarla otururdu bir yerde..
Dolar taşardı her yer,
Her yerde ayrı güzellikler.
Bana mı öyle geliyordu, bilmiyorum
Ne güzeldi o insanlar
Ve ezanı beklerken o mübarek yer.

İnsan şimdi
Kimleri, neleri, nereleri özlemiyor ki?
Mihrabi, minberi
Kılınan cumayı, salayı
Ramazanda mahyayı
Tervihteki muhabbeti
Edilen duayı
Minarelerde Ezan-ı Muhammed-i..
...
Şimdi bir başıma oturduğum balkonda,
Ezanlar okunuyor.
Öylesine düşünüyorum.
İçimde Nisan soğuğu,
Üşüyorum..

27.04.2020

nisan geçip gidiverdi,
eylüle bir ömür var...
korkarım ki bundan böyle hayat;
sadece dört mevsime sığar...

Şiirlerimi   
Gülüşlerimi
Düşlerimi kaybettim
Sürgün mekanlardayım
Kendi içimden sürüldüm


(ne kadar da uzak ve ne kadar da sisli ... )

...
Ve
İmkansızı istedi
Rab'binden...
Ümitsizlik çöktü sokaklara
Sonsuza dek yaşamak hayâldi.

Anlatmak unutmanın
Yok saymak susmanın gerçeğidir.

Sessizlik yayıldığında içine
İçin yüzüne yansır.
İçinin kıyılarında yarım kalmış bi zaman

Hani nerde şeffaf bi gülümseme
Tamamlayamadığımız bahar
Elimize ,yüzümüze bulaşıyor hayra yorulmayan düşler

Ve…
Gidişlerin dönüşü yoksa
Doymayan yalnızlığın
Acının kıyısındaki tüm yarınların
Yorgun mağlubiyetlerin sana selamı var…..

Sana selamı var...

Yorgunum üstad ki o da bendim..
Arafta yitti hoş taze günlerim..
Size sahte selamlar getirdim..
Ardımda bana susmuş sırlarım,
Kör aklım kaldı bir de lâl dilim.

Hızla giderken lastiğin...
Ağacın altında beklerken..
Yağışta ıslanan yolda..
Ardına bakarken uçuruma..
Tesadüfi belki HAYAT kısa.

Sessizlik iyidir belki bazen
Tahlil ederde çıkamazsın içinden
Olmayacak dersin, amin demezsin
Pervasız bir haykırış olur çıkarsın.

Bir kez yüreğe köz düşmeye gör
Dar gelir ruhuna baktığın yerler.
Önce içine halinden sor
Başa gelmeyince bilinmez derler..
Can evi ateşler içinde
Bir dua
Bie umut söndürecek.
Can kardeşim,karındaşın ağlarken
Gülemezsin..
Sancısı sanada batar
Acısı yürek yakar.
Nice  yarenler uçup giderken
Bana gelmez deme
Bir can borcun var ya
Ha bu gün,ha yarın
Geldi gelecek..
Geldi gelecek..
Sonsuz veda..

Ön yargılarımı yıktım artık dedin
Ve sonra
Acabalı girdaplara düştün
Ey yar uzaktan da ötesin

nisan geçip gidiverdi,
eylüle bir ömür var...
korkarım ki bundan böyle hayat;
sadece dört mevsime sığar...

Dört mevsime mi sıkıştı insanlık , düşe merdiven kurulmayacak mı artık ?
kaçarak yaklaşmak yaklaşarak uzaklaşmak 

Kanayan her yarada lütuf..
Issızlaşan derinlikte beklenti..
Yahut her ihtiyaçta irkilmek..
Azlolmak için tüm hesaplardan,
Metanetle boyun eğiyorum bağışla.