Ah yar!... Ah yoluna can diye diye benden geçtiğim.. Ah suskunların şahı, bir çözebilsem boynuma doladığın sessizliğin düğümünü... Bir yudum harf düşse hisseme alfabenden, yalın ayak çıktığım yokuşlarında düşmeden bir yürüyebilsem Öyle bir acı ki bu nasıl anlatılır bilmem Kırsan kırılmaz büksen bükülmez.. Ateşler yakmaz sular söndürmez.. Söylesene yar.. Hasretini adımlasam kaç adımda biter ? Özlemin kaç nefestir saysam ? Bilemezsin ki.. Akla sığdıramazsın bu denklemi.. Nasıl anlatayım ki daha hal-i pür-melâlimi Sen yine sükutu giyin yar... Dilersen hiç konuşma.. Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda, çarpsada bir tokat gibi yüzüme her harfi yoluna heceledim.. Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim Bu yüreğe ben söz verdim... Hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim!...
Hz. Mevlâna
