Nazım Hikmet Ran'ın Şiir Ve Sözleri

...
Sarışın bir kurda benziyordu.
Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
İnce, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak,
Kocatepe’den Afyon Ovası’na atlıyacaktı...
                                         Kuvayi Milliye Destanı

Piraye'ye...

Seni nasıl seviyorum biliyor musun?
Ot yağmuru nasıl severse,
Ayna ışığı nasıl severse,
Balık suyu,
Ve insan ekmeği nasıl severse...

Dönüp duran bir çark,
Akıp giden bir zaman,
Yine, yeniden bir sabah.
" Günaydın yaşamak."...

Gülümsemek;
Adaleti bozuk düzene,
Sessiz bir küfürdür.
Gülümseyin....

...

Bugün pazar.
Bugün beni ilk defa güneşe çıkardılar.
Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün
Bu kadar benden uzak
Bu kadar mavi
Bu kadar geniş olduğuna şaşarak
Kımıldamadan durdum.
Sonra saygıyla toprağa oturdum,
Dayadım sırtımı duvara.
Bu anda ne düşmek dalgalara,
Bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karım.
Toprak, güneş ve ben...
Bahtiyarım...

Gözleri siyah kadın o kadar güzelsin ki,
Çok sevdiğim başına yemin ediyorum ben.
Koyu bir çiçek gibi gözlerin kapanırken,
Bir dakika göğsünün üstünde olsa yerim.
Ömrümü bir yudumda ellerinden içerim,
Gözleri siyah kadın o kadar güzelsin ki...

Yoldaşlar, ölürsem o günden önce yani,
– öyle gibi de görünüyor –
Anadolu’da bir köy mezarlığına gömün beni
ve de uyarına gelirse,
Tepemde bir de çınar olursa,
Taş maş da istemez hani…. ( Vasiyet )

Dostlar ki;
Bir kere bile selamlaşmadık.
Ama;
Aynı ekmek,
Aynı hürriyet,
Aynı hasret,
Aynı vatan için ölebiliriz...

Tahir olmak da ayıp değil,
Zühre olmak da...
Hatta sevda yüzünden
Ölmek te ayıp değil.
Bütün iş Tahir ile Zühre olabilmekte,
Yani yürekte....

Ey sol yanıma düşen ince sızım,
Öyle tepkisiz kalma.
Yaktığın yürektir,
Çıra değil..

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,  dünyanın en güzel sesinden en güzel şarkıyı dinlemek gibi bir şey… Fakat artık ümit yetmiyor bana, ben artık şarkı dinlemek değil şarkı söylemek istiyorum…  (Seni Düşünmek)

Sen artık bu kitapta:
Noktaları,
Virgülleri,
Satırları taşımıyorsun..
Sen artık bu kitapta :
Koşmuyor,
Bağırmıyor,
Alnını kaşımıyorsun..
Sen artık bu kitapta yaşamıyorsun...

Ve kadın...
Işığıyla ,
Neşesiyle,
Kahkahasıyla başınızı döndürebiliyorsa...
Gözleri gözlerinizi okuyorsa...
Sevincinizi,
Hüznünüzü paylaşabiliyorsa...
İşte "O Kadın"sizin şarabınızdır...

Sokaktayım,
Gece leylâk
ve tomurcuk kokuyor.
Yaralı bir şahin olmuş yüreğim
Uy anam anam
Haziranda ölmek zor!

" Uyarına gelirse
Tepemde bir de çınar "
demişti on yıl önce.
Demek ki on yıl sonra,
Demek ki sabah sabah,
Demek ki «manda gönü»
Demek ki «şile bezi»
Demek ki «yeşil biber»
Bir de memet'in yüzü,
Bir de güzel istanbul,
Bir de «saman sarısı»
Bir de özlem kırmızısı,
Demek ki göçtü usta,
Kaldı yürek sızısı
Geride kalanlara...

Yıllar var ki ter içinde,
Taşıdım ben bu yükü.
Bıraktım acının alkışlarına,
3 Haziran 63'ü...
                    Hasan Hüseyin Korkmazgil