Özlüyorum...

Ben de çocukluğumu özlüyorum. Sobalı evimizi,soğuk odadan gelen buz gibi yorganların üstüne atlamayı.  Ve babamı çok özlüyorum eve gelirken bisikletin ziline basardi ve biz dışarı koşardik...

Üniversite okurken kaldigim tek odami, odadaki tombiş kediyi, evlenmek istedigim kizi, bakkaldan aldigim yarim ekmek, bir parmak kestirdigim sucugun tadini, bana odun veren amcayi, 2 gun aç kaldigim zamani özledim.
Knut Hamsun'un romanini okurken, simdi anliyorum açligi, yemekle birlilte okuyorum.

Özlüyorum; çünkü bazı insanlar, bazı günler ve bazı anılar geçip gitmez. İnsanın içinde sessizce yaşamaya devam eder.

Masum günlerimi...

Dürüst niyeti belli net insanları özlüyorum

İlk atandığım günleri…sevinç,huzur,adanmışlık,hayallerinin olduğu günleri.baba mesleğiydi sonuçta güzeldi.sonra savrulduk ordan oraya norm fazlası diye bi kavram icat oldu.her sene bi oraya bi buraya ne okul kaldı ne arkadaşlar,her sene huzursuzluk,stres.kurtulmaya çalıştıkça daha da dibe battık.yıllarca emek verdiğimiz,çalışıp atandığımız meslekten soğuttular.şimdi başka bi iş bulsam da yapsam diye düşünüyorum.ne güzelmiş bir okulunun,sınıfının olması,iyiyisiyle kötüsüyle o okulun kadrosundayım diyebilmek çok güzelmiş.sadece işine odaklanmak çok güzelmiş özlüyorum.

-Mis , -mus. Gel kiz bir dedikodu yapalim. Kiz bende yillardir norm fazlasiyim ama pek bir uzulmuyorum. Kiz Sana diyorum bak beni norm fazlasi Eden mudur uzulsun diyorum.
Hani, baska bi is mi bulsam beni meslekten soguttular diyosun ya Ben umursamiyorum bile. Hehe. Zati birkac Dili kullanmayi da ogrenmisim beni cekemeyen versa cekemedigiyle kalsin insallah. Amin diyorum kiz fena mi? Hehehe.

Bazı insanların hayatımızdan uzaklaşmasını değil de, hayatımızdan eksilince ne kadar kıymetli olduklarını anlamayı özlüyorum.