Anlamlı Yazılar

Bu dünyanın cenneti neresi diye sorsalar.
Bir insanı çıkarsız beklentisiz seven bir insanın kalbidir derim.
Öyle bir kalbin içindeysen;
Sakın kaybetme cennetini...

Yüzün gelirdi bir yerlerden bir ülke,
kokun gelirdi bir bahar
ve gülüşün gelirdi de bir düş gibi,
ille de kendini kendine vurmuşluğun gelirdi de;
ben hep şarkı sanırdım gökyüzünü
kim bilir kimin söylediği.

Hasan Ali Toptaş

gönül dediğin zaten avuçta titreyen
bir serçe ...

"Yüreğini vermeli insan,
Sıktığı ele, kucakladığı dosta,
Dokunduğu omuza, gülümsediği yüze,
Baktığı göze, dinlediği söze...
Çünkü verdiğimiz kadar alacağız bu dünyadan;
Yani, ektiğimiz kadar biçebileceğiz,
Sonra ‘hepsi benim’ diyebileceğimiz...
Ama sadece yürekten verdiğimiz kadar...
Bir umut ışığı olduğumuz kadar,
Bir gönül dolusu insanlık paylaştığımız kadar...
Ne eksik, ne fazla; sadece hakettiğimiz kadar ! "

Herkesin bir derdi var .
Kimi anlatır dilini yorar,
Kimi susar yüreğini yakar...!

Harabât ehlini hor görme zakir. Defineye malik viraneler var.

Sanmak insanı ziyan eder, konu ne olursa olsun.

“Bir gün… hiçbir uyarı olmadan, biriniz önce gidecek.Diğeri uyanacak ve sessizliğin ne kadar ağır olabileceğini öğrenecek.
Yatak daha geniş gelecek.
Geceler daha uzun olacak.
Ev aynı kalacak… ama artık asla eskisi gibi hissettirmeyecek.
Sonunda…
Özleyeceğiniz şey para olmayacak.
Statü ya da gurur olmayacak.
‘Ben buradayım’ diyen o küçük sesi özleyeceksiniz.
Çünkü çoğu insan, sevmeyi erteler…
değer vermeyi erteler…
ve bunun farkında bile olmadan,
“nasıl olsa o hep yanımda” çekirdek inancıyla yaşar.
Bu yüzden daha nazik sevin.
Daha çabuk ve çok affedin.
Çünkü bir gün o sandalyelerden biri boş kalacak.
O gün, aslında eksik olanın
gitmek değil…
zamanında verilmeyen sevgi olduğunu anlayacaksınız.
Bu dünyada hiçbir şey, orada oturan kişinin yerini dolduramayacak.”
ALINTI

Zamanın durduğu yerde, kitapların sayfalarında yürümeyi öğrendik. Bir gün o kapıdan dışarı çıkarken, cebimizde sadece hatıralar değil, okuduğumuz binlerce hayat olacak.""Parmaklıklar arasından sızan güneş değil, satır aralarında bulduğumuz özgürlüktür asıl hayat. Zihni hür olanın, prangası ağır gelmez."

Ey Gönül! Bir sürü dostun yanında elbet düşmanların da olacak. Ama imtihan ya bu, onca düşmanın varken seni dostun vuracak. Hz. Mevlana.

Beni üzeni, oturup teselli etmişliğim var.
Ben bile baş edemiyorum merhametimle...

Beni üzeni, oturup teselli etmişliğim var.
Ben bile baş edemiyorum merhametimle...

Bende

Kölelikten kendi düşünce okulunu kurmaya kadar giden stoacı Yunan filozof Epiktetos " Düşünceler ve Sohbetler" adlı eserinde şöyle der:

“Bir gemiyle yolculuk ettiğini ve o geminin geçici olarak bir limana demirlediğini düşün. Su almak için gemiden ayrıldığında istiridye ya da çiçek soğanı toplamaya koyulabilirsin. Ancak bir gözün daima gemide ve bir kulağın da kaptanın çağrısında olsun. Demir alındığı zaman, kendilerine bağlı olmadığın o şeylerin hepsini bir kenara bırakmak ve kuzu kuzu gemiye binmek zorunda kalacaksın. Hele bir de yaşlıysan, hızlı davranamayacağını düşün ve gemiden fazla uzaklaşmayı aklından bile geçirme.

Bir diğeri,

İnsanlar sen istemediğin sürece seni kıramaz. Sen üzüldüğünü düşlediğin anda kırılırsın. Seni üzen insanların yapıp ettikleri değil o yapıp edilenlere yüklediğin anlamdır.

Öğrencilerinden Arrianus onun ölümünden sonra sohbetlerini bir araya toplayarak kitap haline getirmiştir.

Tavsiye ederim.

"Olgunlaşır insan;
Yenilmenin yeniden başlamak olduğunu öğrenince,
Beklememenin hafifliğini hissedince,
Mutluluğun bakış açısında olduğunu anladıkça,
Karşılıksız sevmeyi başarabilince,
Kötünün içinde iyiyi, iyinin içinde kötüyü fark edince,
Söylenilene değil söylenmek istenileni anlayınca,
Kelimeleri değil, gözleri okumaya başlayınca."

“Bir gün… hiçbir uyarı olmadan, biriniz önce gidecek.Diğeri uyanacak ve sessizliğin ne kadar ağır olabileceğini öğrenecek.
Yatak daha geniş gelecek.
Geceler daha uzun olacak.
Ev aynı kalacak… ama artık asla eskisi gibi hissettirmeyecek.
Sonunda…
Özleyeceğiniz şey para olmayacak.
Statü ya da gurur olmayacak.
‘Ben buradayım’ diyen o küçük sesi özleyeceksiniz.
Çünkü çoğu insan, sevmeyi erteler…
değer vermeyi erteler…
ve bunun farkında bile olmadan,
“nasıl olsa o hep yanımda” çekirdek inancıyla yaşar.
Bu yüzden daha nazik sevin.
Daha çabuk ve çok affedin.
Çünkü bir gün o sandalyelerden biri boş kalacak.
O gün, aslında eksik olanın
gitmek değil…
zamanında verilmeyen sevgi olduğunu anlayacaksınız.
Bu dünyada hiçbir şey, orada oturan kişinin yerini dolduramayacak.”
ALINTI

Ağır... Anlam olarak da, hakikat olarak da çok ağır.