İnsan Hayatı Üzerine

GelDİk
YaşıYORuz.
GidECEĞiz.

Geldiğimizde neyimiz varsa onunla gideceğiz.
Yani HİÇBİR ŞEYLE...

"Dünyanın cenneti, gönül rahatlığıdır."

Azdan az , çoktan çok gider.

"Yanlis yolun sonu utanmaya çıkar.!"

"Yanlis yolun sonu utanmaya çıkar.!"

Günümüz insanı utanmasını yitirmiş yolu ne olursa olsun yüzü kızarmıyor.

           Bazı anlar vardır. Hayat akışını değiştiren. Bir sözü söylemeye, bir tepkiye, bir eyleme ramak kalmışken gösterilen güçlü bir sabır.
            O sabır, hayat akışının kaosa sürüklenmesine engel olan ilaç olsa gerek.

"Hayatta ki en önemli şey.......ALLAH'IN GÜCÜ !
En güçlü iletişim kanalı.................DUA !
En değerli servet....................... İMAN !
Hayatta ki en etkili güç.............SEVGİ !
En büyük mutluluk ...................Ö ZVERİ !
Onsuz olunması en kötü şey.........ÜMİT !
En yIkıcı alışkanlık ..................K AYGI !
Dünya üzerinde ki en inanılmaz bilgisayar..BEYİN!
En büyük kayıp ........ÖZ SAYGIYI YİTİRMEK !
En büyük doğal enerji kaynağı.....GENÇLİK !
En çirkin kişilik özelliği............BE NCİLLİK !
Üstesinden gelinmesi gereken en büyük sorun...KORKU !
En güzel kıyafet ..........GÜLÜ MSEYİŞ !
Başarıyı engelleyen en güçlü düşman .....MAZERET !
Toplumda istenmeyen en tehlikeli kişi.....DEDİKODUCU !
En güç dolu sözcük...............YAPABİLİ RİM !
En değersiz duygu ..........KENDİNE ACIMAK !
En çok güç veren aşı..........TE ŞVİK ETMEK !
En etkili uyku ilacı.............ZİHİN HUZURU !
En taktir edilecek iyelik .......GÜVENİRLİ LİK !
En menmum vereici iş.....BAŞKALARINA YARDIM ETMEK !
Ve en iyi yaklaşım ........ ŞÜKRETMEKTİR !
Şükretmek Hayatın iyi tarafını ortaya çıkarır.
Sahip olduklarımızın Aslında yeterli,hatta fazla bile olduğunu hissettirir.
Reddi Kabule,
Düzensizliği Düzene,
Karmaşıklığı Netliğe çevirir.
Bir öğün yemeği Ziyafete,
Bir evi bir yuvaya çevirir.
Şükretmek Geçmişimizi Anlamlı kılar,
Bu güne huzur ve yarınlara bir ışık getirir.."

       Hayatı daha anlamlı hale getirmek için;
       iyi niyetli olma ve buna bağlı eylemlerde bulunmak, canlılara ve doğaya minimum düzeyde zarar vermek için maksimum düzeyde gayret göstermek yeterli olsa gerek.

"Küçük şeylerle mutlu olmayı öğrettiler bize.
Ne her gördüğümüzü isterdik, ne de her istediğimiz olurdu.
Ama bunalımlara girip çıkmazdık.
Ertesi gün unuturduk.
Bir giydiğini bir daha giymemek, önüne konan yemeği beğenmemek ne haddimize.
Bunları sorgulayacak kadar zengin değildik.
Hani bir kıyafetin miras gibi büyükten küçük kardeşe kaldığı günlerden bahsediyorum.
Sökülenin atılmayıp dikildiği,
yıprananların yamalarla saklandığı günler.
İşte bu yüzden her anne iyi bir terzi ve her baba yenilerini alamadığı için içi biraz buruk olurdu.
Ama modayı yinede takip ederdik biz.
Mesela; ipten kemerlerimiz, çoraplardan eldivenlerimiz vardı.
İşte bu yüzden ekmek ve emek bizim için nimettendir.
Kaybetmemek için sıkı sarılırız ekmeğimize de,
sevdiklerimize de.."

    Hayatı sade ve yavaş yaşamak; sağlıklı, huzurlu ve mutlu olmak için elzemdir.
     Sadelikten kasıt; gösterişsiz ve doğal, yavaştaki maksat ise; işlerimize ve etkinliklerimize yeteri kadar süre verip stressiz olmaktı.
    Yavaş hareketleriyle tanınan kaplumbağa, yolda karşıdan karşıya geçerken oldukça hızlı hareket eder.
     Hayatta tehlike anları dışında yavaş olmak hayattan daha iyi tad almayı sağlar kanımca.
     Ama asıl önemli olan; hayat sürecinde maksimum düzeyde yararlı olmaktır insanlığa. İşte o zaman, insana verilmiş en büyük armağan olan hayat, sonsuz zamanlı büyük ödülü kazanmak için değerlendirilmiş olur.

Alıntı

"Bence hüzünlü insanlar, başkalarını mutlu etmek için kendi limitlerini sonuna kadar zorlayan insanlardır.
Çünkü onlar kesinlikle değersiz hissetmenin ne demek olduğunu bilirler ve hiç kimsenin değersiz olduğunu hissetmesini istemezler..."

"Küçük şeylerle mutlu olmayı öğrettiler bize.
Ne her gördüğümüzü isterdik, ne de her istediğimiz olurdu.
Ama bunalımlara girip çıkmazdık.
Ertesi gün unuturduk.
Bir giydiğini bir daha giymemek, önüne konan yemeği beğenmemek ne haddimize.
Bunları sorgulayacak kadar zengin değildik.
Hani bir kıyafetin miras gibi büyükten küçük kardeşe kaldığı günlerden bahsediyorum.
Sökülenin atılmayıp dikildiği,
yıprananların yamalarla saklandığı günler.
İşte bu yüzden her anne iyi bir terzi ve her baba yenilerini alamadığı için içi biraz buruk olurdu.
Ama modayı yinede takip ederdik biz.
Mesela; ipten kemerlerimiz, çoraplardan eldivenlerimiz vardı.
İşte bu yüzden ekmek ve emek bizim için nimettendir.
Kaybetmemek için sıkı sarılırız ekmeğimize de,
sevdiklerimize de.."

Kesinlikle. Ne kadar şanslı bir çocukluk yaşamışız. İyi ki de öyle büyümüşüm diyorum. Sevgiyle, güçlü aile bağıyla ve her şeyin kıymetini bilmeyle…

"Hayatın gerçeği nedir diye sorsalar bana;
önce insanların kendilerini okumaları, sonra
kitap okumaları derim... Kendilerini okurken,
kitap da okuyanlar; geleceğe yön çizenlerdir.
Bu okumaları gerçekleştiremeyenlerin söyledikleri
sadece lâf-ı güzaftır..."

    Hayat sınavı, hiç istemedikleriizi yaşamak ile elde etmek istediklerimize  ulaşamamaktan oluşur.
    Her ikisinde de stres oldukça yüksektir. Sabırla birlikte, istemediklerimizin de olabileceğini, bunun bize sorun olma yerine güçlü durmayı öğreteceğini, istediklerimizin olmaması durumunda bunun hakkımızda daha hayırlı olabileceğini düşünmek ve bu modda olmak, hayat sınavını kazanma için büyük bir avantaj olsa gerek.